อักษรไทย เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาไทย และภาษากลุ่มน้อยอื่นๆ ในประเทศไทย มีพยัญชนะ 44 ตัว สระ 28 ตัว และวรรณยุกต์ 4 ตัว พยัญชนะไทยจะเรียงตัวไปตาแนวนอน จากซ้ายไปขวา ส่วนสระจะอยู่หน้า บน ล่าง และหลังพยัญชนะประกอบคำแล้วแต่ชนิดของสระ

อักษรไทยไม่มีการแยกอักษรตัวใหญ่ หรืออักษรตัวเล็กอย่างอักษรโรมัน และไม่มีการเว้นวรรคระหว่างคำ เมื่อจบหนึ่งประโยคจะลงท้ายด้วยการเว้นวรรค

ภาษาไทยมีตัวเลขไทยของตัวเอง แต่ปัจจุบัน ปกติในชีวิตประจำวันจะใช้ตัวเลขฮินดู-อารบิก

ประวัติศาสตร์

---

อักษรไทยปรับปรุงมาจาก อักษรขอม ในที่นี้ ขอมที่ว่า คือคำที่ คนไทยทางเหนือใช้เรียกคนไทยทางใต้ในที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยามานานแล้วว่า พวกขอม ขอมที่ว่าจึงเป็นขอมที่เป็นไทสยาม การนำภาษาขอม (หรือไทสยาม) มาปรับเป็นภาษาไทยที่ใช้ในปัจจุบัน นั้น นักวิชาการจำนวนหนึ่ง ในช่วงปี พ.ศ. 2534 เป็นต้นมา พร้อมหลักฐานการศึกษาใหม่เชื่อว่า เป็นการปรับใช้มาจากในช่วงสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2223) ซึ่งตัวอักษรและการใช้งานมีความคล้ายคลึงกับของปัจจุบันมากที่สุด

ในอีกทฤษฎีหนึ่งได้มีการกล่าวไว้ว่า ในสมัยของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระองค์ท่าน ทรงประดิษฐ์อักษรที่เรียกกันว่า "ลายสือไทย" ขึ้น และ มีการเรียกกันว่าเป็นต้นกำเนิดของอักษรไทยนั้น มีการสืบอายุกลับไปเพียงประมาณ 700 ปี ซึ่งแท้จริงแล้ว "ลายสือไท" น่าจะเป็นหนึ่งในการพัฒนาอักษรไทย ในหลายๆ สาย ซึ่งจริงๆ แล้วไทสยาม ได้มีอักษรใช้กันมาก่อนหน้านี้แล้ว โดยเป็นการวิวัฒน์มาจาก อักษรพราหมี และ ปัลลวะ ซึ่งเป็นแบบตัวอักษรที่นำมาจากอินเดียตอนเหนือและตอนใต้ตามลำดับ ตามหลักฐานที่น่าเชื่อมากกว่ายืนยันว่า ชาติสยาม มีอักษรใช้มานานแล้ว นับได้เป็นพันปี คิดเป็นจำนวนปี ได้ 1400 ปีมาแล้วโดยประมาณ

อักษรไทย

---

พยัญชนะ 44 รูป

พยัญชนะไทยสามารถแบ่งตามฐานที่ใช้ในการออกเสียงเป็นวรรค ดังเช่นในภาษาบาลีและสันสกฤต พร้อมแสดงชื่อเรียกในปัจจุบัน

วรรค กะ

-

ก ไก่

ข ไข่

ฃ ขวด*

ค ควาย

ฅ คน*

ฆ ระฆัง

ง งู

วรรค จะ

-

จ จาน

ฉ ฉิ่ง

ช ช้าง

ซ โซ่

ฌ เฌอ

ญ หญิง

วรรค ฏะ

-

ฎ ชฎา

ฏ ปฏัก

ฐ ฐาน

ฑ มณโฑ

ฒ ผู้เฒ่า

ณ เณร

วรรค ตะ

-

ด เด็ก

ต เต่า

ถ ถุง

ท ทหาร

ธ ธง

น หนู

วรรค ปะ

-

บ ใบไม้

ป ปลา

ผ ผึ้ง

ฝ ฝา

พ พาน

ฟ ฟัน

ภ สำเภา

ม ม้า

เศษวรรค

-

ย ยักษ์

ร เรือ

ล ลิง

ว แหวน

ศ ศาลา

ษ ฤๅษี

ส เสือ

ห หีบ

ฬ จุฬา

อ อ่าง

ฮ นกฮูก

* เนื่องจาก ฃ และ ฅ ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว จึงใช้ ข และ ค แทนในการสะกด

พยัญชนะไทยยังแบ่งออกเป็น 3 หมู่ เรียกว่า ไตรยางศ์ ประกอบด้วย

อักษรกลาง 9 ตัว ได้แก่

ก

จ

ฎ

ฏ

ด

ต

บ

ป

อ

อักษรสูง 11 ตัว ได้แก่

ข

ฃ

ฉ

ฐ

ถ

ผ

ฝ

ศ

ษ

ส

ห

อักษรต่ำ 24 ตัว ได้แก่

ค

ฅ

ฆ

ง

ช

ซ

ฌ

ญ

ฑ

ฒ

ณ

ท

ธ

น

พ

ฟ

ภ

ม

ย

ร

ล

ว

ฬ

ฮ

สระ 21 รูป

_ะ		วิสรรชนีย์		_ั		ไม้ผัด หรือ ไม้หันอากาศ		_็		ไม้ไต่คู้
_า		ลากข้าง		_ิ		พินทุ์อิ		_่		ฝนทอง
_ํ		นิคหิต หรือ หยาดน้ำค้าง		"		ฟันหนู		-ุ		ตีนเหยียด
-ู		ตีนคู้		เ_		ไม้หน้า		ใ_		ไม้ม้วน
ไ_		ไม้มลาย		โ_		ไม้โอ		อ		ตัว ออ
ย		ตัว ยอ		ว		ตัว วอ		ฤ		ตัว รึ
ฤๅ		ตัว รือ		ฦ		ตัว ลึ		ฦๅ		ตัว ลือ

วรรณยุกต์ 4 รูป

_่

ไม้เอก

_้

ไม้โท

_๊

ไม้ตรี

_๋

ไม้จัตวา

สัญลักษณ์อื่นๆ

_์

ทัณฑฆาต หรือ การันต์

ๆ

ไม้ยมก

ฯ

ไปยาลน้อย

ฯลฯ

ไปยาลใหญ่

ตัวเลขไทย

๐

๑

๒

๓

๔

๕

๖

๗

๘

๙

ปัจจุบัน ตัวเลขไทยไม่เป็นที่นิยมใช้ในชีวิตประจำวัน จะใช้เฉพาะในเอกสารสำคัญและการติดต่อทางราชการเท่านั้น

รหัสยูนิโคดสำหรับอักษรไทย

---

ช่วงรหัสยูนิโคด (Unicode) ของอักษรไทย คือ U+0E00 ถึง U+0E7F

1

2

3

4

5

6

7

8

9

A

B

C

D

E

F

E00

฀

ก

ข

ฃ

ค

ฅ

ฆ

ง

จ

ฉ

ช

ซ

ฌ

ญ

ฎ

ฏ

E10

ฐ

ฑ

ฒ

ณ

ด

ต

ถ

ท

ธ

น

บ

ป

ผ

ฝ

พ

ฟ

E20

ภ

ม

ย

ร

ฤ

ล

ฦ

ว

ศ

ษ

ส

ห

ฬ

อ

ฮ

ฯ

E30

ะ

◌ั

า

ำ

◌ิ

◌ี

◌ึ

◌ื

◌ุ

◌ู

◌ฺ

฻

฼

฽

฾

฿

E40

เ

แ

โ

ใ

ไ

ๅ

ๆ

◌็

◌่

◌้

◌๊

◌๋

◌์

◌ํ

◌๎

๏

E50

๐

๑

๒

๓

๔

๕

๖

๗

๘

๙

๚

๛

๜

๝

๞

๟

E60

๠

๡

๢

๣

๤

๥

๦

๧

๨

๩

๪

๫

๬

๭

๮

๯

E70

๰

๱

๲

๳

๴

๵

๶

๷

๸

๹

๺

๻

๼

๽

๾

๿

เอกสารอ้างอิง

---

• ทักษิณ อินทโยธา, ใครคือเจ้าถิ่น ลุ่มน้ำเจ้าพระยาและด้ามขวานทอง เมื่อ 2000 - 3000 ปีก่อน, ฉบับพิมพ์ ครั้งแรก พ.ศ.2534 โดย ช. ฉัตร
• http://www.st.ac.th/bhatips/gramma3.htm

ภาษาไทย | อักษร

Skritur taiek | Thailändische Schrift | Thai alphabet | Thai-aakkoset | Alphabet thaï | タイ文字 | Thais alfabet | Thailändska alfabetet