ยาขับปัสสาวะ

การจัดกลุ่มยาขับปัสสาวะและกลไกการออกฤทธิ์ของมัน


ชื่อยา	กลไกการออกฤทธิ์
ยาขับปัสสาวะประเภทรักษาโพแทสเซียม (เช่น, สไปโนโรแลคโตน, อะมิโลไรด์, ไตรแอมเตอรีน)	ยับยั้งการแลกเปลี่ยน Na⁺-K⁺ ในคอลเล็กติ้งดักท์: สไปโนโรแลคโตนยับยั้งการทำงานของ แอลโดสเตอร์โรน; อะมิโลไรด์ยับยั้ง ENaC (epithelial sodium channel)
น้ำ	ยับยั้งการหลั่ง วาโสเพรสซิน (vasopressin)
เอตทานอล	ยับยั้งการหลั่ง วาโสเพรสซิน (vasopressin)
V₂ วาโสเพรสซิน รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์	ยับยั้งการออกฤทธิ์ของ วาโสเพรสซิน ต่อ เนพฟรอน (nephron) ในคอลเล็กติ้งดักท์
แซนทีน (เช่น, คาแฟอีน, ทีโอไฟลีน)	ยับยั้งการดูดซึม Na^{+^{, เพิ่ม อัตราการกรอง กลอมูลาร์ (glomular filtration rate)}}
แอซิดิไฟอิง เกลือ (เช่น, CaCl₂, NH₄Cl)
คาร์บอนิก แอนไฮเดรส อินฮิบิเตอร์(carbonic anhydrase inhibitors) (เช่น, อะเซตาโซลาไมด์ (acetazolamide), ดอร์โซลาไมด์ (dorzolamide))	ยับยั้ง H⁺ ส่งเสริมการหรั่ง Na⁺ และการขับ K⁺
รูพิ ไดยูริติก (เช่น, ฟูโรซาไมด์, บูมีทาไนด์, อีทาไครนิก แอซิด)	ยับยั้ง การขนส่งร่วมเฮนรี ลูพ
ไทอะไซด์ (เช่น, ไฮโดรคลอโรไทอะไซด์, เบนโดรฟลูเมตไทอะไซด์)	ยับยั้ง Na⁺/Cl^- การดูดกลับจากดิสทัล คอนโวลูต ทิวบูล ของ เนพฟรอน (nephron)
ออสโมติก ไดยูริติก (e.g., mannitol, glucose)	ส่งเสริม ออสโมติก ไดยูริสิส

ยาขับปัสสาวะ(อังกฤษ:diuretic) เป็น ยา ที่เพิ่มอัตราการถ่ายปัสสาวะออกจากร่างกาย(ไดยูรีสิส) ยาขับปัสสาวะมีผลลดปริมาตร ของเหลวนอกเซลล์ (extracellular fluid-ECF) ยาขับปัสสาวะธรรมดาทั่วไปได้แก่ คาแฟอีน น้ำเครนเบอรรี่ และ แอลกอฮอล์

ในทางการแพทยื ยาขับปัสสาวะใช้รักษา

ยาขับปัสสาวะสามารถบรรเทาโรคดังกล่าวได้เพราะมันทำให้ร่างกายขับ โซเดียม และ น้ำ ไปพร้อมกับปัสสาวะ ยิ่งมีปัสสาวะมากเท่าไรน้ำและโซเดียม ซึ่งเป็นต้นเหตุของอาการ บวมน้ำ (edema) ก็จะลดลง และอาการบวมน้ำก็ลดลง ยาขับปัสสาวะบางตัวเช่น อะเซตาโซลาไมด์ ทำให้ปัสสาวะเป็นด่าง ซึ่งเป็นการช่วยเพิ่มการขับถ่ายยา แอสไพริน ในกรณีการใช้ยาเกินขนาด

ยา

Gourt Home::Gourt :: ยาขับปัสสาวะ