Dynastia Karolingów (zobacz także Królowie frankijscy)
- 843 - Traktat w Verdun o podziale państwa Franków między synów cesarza Ludwika I Pobożnego.
Królestwo Franków Wschodnich (Niemiec)
- 843 – 876 Ludwik II Niemiecki (syn cesarza Ludwika I, Niemcy)
- 876 – 880 Karloman (syn, Bawaria)
- 876 – 882 Ludwik III Młodszy (brat, Saksonia i Frankonia)
- 876 – 887 Karol Gruby (brat, Szwabia, cesarz od 881, całe Niemcy 882, usunięty, zm. 888)
- 887 – 899 Arnulf z Karyntii (syn Karlomana, cesarz od 896)
- 900 – 911 Ludwik IV Dziecię (syn, tylko król)
Święte Cesarstwo Rzymskie
- Od 887 król Niemiec był także władcą Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Na cesarza byli koronawani także królowie Włoch, faktycznie jednak nie sprawowali władzy w cesarstwie:
- 891 - 894 - Guido ze Spoleto
- 892 - 898 - Lambert ze Spoleto (syn Guido)
- 901 - 905 - Ludwik III Ślepy
- 915 - 924 - Berengar z Friulu
Dynastia Frankońska
Dynastia Saska
Dynastia salicka
- 1024 – 1039 Konrad II (cesarz od 1027)
- 1039 – 1056 Henryk III (syn, koregent od 1028, cesarz od 1046)
- 1056 – 1105 Henryk IV (syn, koregent od 1054, cesarz od 1084, usunięty, zm. 1106)
- 1087 – 1098 Konrad Salicki (syn Henryka IV, koregent, usunięty, zm. 1101)
- 1105 – 1125 Henryk V (brat, koregent od 1099, cesarz od 1111)
Dynastia z Supplinburga
Dynastia Hohenstaufów
Dynastia Welfów
Dynastia Hohenstaufów
- 1254 - 1273 - tzw. Wielkie Bezkrólewie. Dwaj zwalczający się konkurenci do tronu niemieckiego, realnie nie sprawowali żadnej władzy.
1257 – 1272 (Ryszard z Kornwalii – antykról)
- 1257 – 1284 (Alfons z Kastylii – antykról)
Dynastia Habsburgów
Dynastia Nassau
Dynastia Habsburgów
Dynastia Luksemburgów
Dynastia Wittelsbachów
Dynastia Luksemburgów
- 1356 - cesarz Karol IV Luksemburski ogłosił tzw. Złotą Bullę, w której określił zasady wybioru cesarz. Prawa elektorów miało siedmu władców, którzy wybierali króla Niemiec. Tytuł cesarza uzyskwiał on dopiero po koronacji cesarskiej dokonanej przez papieża.
Dynastia Wittelsbachów
Dynastia Luksemburgów
- Od XV wieku funkcjonowała potoczna (prawie nigdy nie stosowana formalnie) nazwa: Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego.
Dynastia Habsburgów
- 1438 – 1439 Albrecht II Habsburg (król)
- 1440 – 1493 Fryderyk III Habsburg (ces. od 1452)
- 1493 – 1519 Maksymilian I Habsburg (syn, koregent od 1486, cesarz od 1508)
- 1519 – 1556 Karol V Habsburg (wnuk, koronowany na cesarza 1530, abdykował zm. 1558)
- 1556 – 1564 Ferdynand I Habsburg (brat, cesarz)
- 1564 – 1576 Maksymilian II Habsburg (syn, cesarz)
- 1576 – 1612 Rudolf II Habsburg (syn, cesarz)
- 1612 – 1619 Maciej Habsburg (brat, cesarz)
- 1619 – 1637 Ferdynand II Habsburg (wnuk Ferdynanda I, cesarz)
- 1637 – 1657 Ferdynand III Habsburg (syn, cesarz)
- 1658 – 1705 Leopold I Habsburg (syn, cesarz)
- 1705 – 1711 Józef I Habsburg (syn, cesarz)
- 1711 – 1740 Karol VI Habsburg (brat, cesarz)
- 1740 – 1742 vacat
Dynastia Wittelsbachów
Dynastia Habsbursko-lotaryńska
- 1806 - wraz z abdykacja Franciszka II Habsburga nastapił formalny Koniec Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.
Cesarstwo Niemieckie
Dynastia Hohenzollernów
władcy ci nosili tytuł "cesarza niemieckiego"
- 1918 - rewolucja listopadowa, obaliła monarchie w Rzeszy i we wszystkich państwach niemieckich.
Zobacz też
Historia Niemiec | Władcy Niemiec
Seznam panovníků Svaté říše římské | Tyske kejsere | Liste der römisch-deutschen Herrscher | List of German Kings and Emperors | Emperadores del Sacro Imperio | Imperiestroj de la Sankta Romia Imperio | Liste des souverains du Saint-Empire | Roi des Romains | Imperatori del Sacro Romano Impero | Keizers van het Heilige Roomse Rijk | Liste over tyske konger og keisere | Luettelo Pyhän saksalais-roomalaisen valtakunnan hallitsijoista | Djivêye des Impreus do Sint Impire Romin Djermanike | 神圣罗马帝国皇帝列表