Ultrafiolet (UV) to promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali krótszej niż światło widzialne i dłuższej niż promieniowanie rentgenowskie (ang. en:X-rays). Oznacza to zakres długości od 10 nm do 380 nm. Słowo "ultrafiolet" oznacza "powyżej fioletu" i utworzone jest z łacińskiego słowa "ultra" (ponad) i słowa "fiolet" oznaczającego barwę o najmniejszej długości fali w świetle widzialnym. Dawniej było nazywane promieniowanie "pozafiołkowym".
Zakresy promieniowania ultrafioletowego
Wyróżnia się dwa schematy podziału promieniowania ultrafioletowego na zakresy:
- techniczny
- daleki ultrafiolet - długość 10-200 nm
- bliski ultrafiolet - długość 200-380 nm
- ze względu na działanie na człowieka
- UV-C - długość 10-280nm
- UV-B - długość 280-315nm
- UV-A - długość 315-380nm
Słońce i atmosfera Ziemi
Słońce emituje ultrafiolet w zakresie UV-A oraz UV-B, ale
ziemska atmosfera pochłania część tego promieniowania w
warstwie ozonowej. W efekcie 99% ultrafioletu, który dociera do powierzchni, to UV-A.
Wpływ na zdrowie
Promieniowanie UV-A jest mniej szkodliwe, ale powoduje
oparzenia słoneczne po zbyt długim opalaniu.
Silne
dawki UV-B są niebezpieczne dla
oka i mogą powodować
zaćmę.
Promieniowanie UV-B i UV-C uszkadza
włókna kolagenowe w
skórze, co przyspiesza procesy starzenia.
Długa ekspozycja na działanie UV-B ma związek z
czerniakiem. Promieniowanie prowadzi do uszkodzenia łańcuchów
DNA. W
komórkach dochodzi do szeregu
mutacji. Jeżeli człowiek posiada odpowiednie
dziedziczne predyspozycje, może to spowodować powstanie zmiany
rakowej.
Astronomia
Astronomia przez długi czas nie mogła być rozwijana w oparciu o obserwacje w ultrafiolecie. Atmosfera Ziemi zbyt silnie pochłania to promieniowanie. Dopiero wyniesienie ponad nią
teleskopu Hubble'a pozwoliło na obserwację
ciał niebieskich wysyłających ultrafiolet.
Zastosowania
W
lampie jarzeniowej wytwarzany ultrafiolet z użyciem rozprężonych par
rtęci, przez które płynie
prąd elektryczny.
Luminofor pochłania to promieniowanie i emituje
światło białe.
Lampa kwarcowa emituje promieniowanie ultrafioletowe, które wykorzystuje się w
solarium do sztucznego opalania. Ultrafiolet powoduje świecenie -
fluorescencję wielu
substancji chemicznych. Można go wykorzystać do
analizy zabezpieczonych przed podrobieniem
banknotów albo w oględzinach miejsca zbrodni. Fluorescencyjne
znaczniki mogą służyć do oznaczania badanych
substancji organicznych, dzięki czemu można łatwo obserwować ich przemiany w
organizmach żywych (zobacz:
spektroskopia UV). Ultrafiolet ma własności
bakteriobójcze.
Promieniowanie ultrafioletowe pozwala na wykonanie w technice
fotolitografii elementów
półprzewodnikowych. Można uzyskać rozdzielczości wzorów rzędu 90 nm
(
procesory
Intel Pentium 4,
AMD Athlon 64.) Niektóre
owady, np.
pszczoły widzą promieniowanie ultrafioletowe. Wiele
kwiatów ma specjalne
barwniki, które reagują na ultrafiolet.
Zobacz też
fala,
światło
elektromagnetyzm | Optyka
Ultrafialové záření | Ultraviolet lys | Ultraviolettstrahlung | Ultraviolet | Radiación ultravioleta | Ultraviola radiado | Ultraviolet | Ultravioleta | 자외선 | Ultreviolea | Ultraungu | Radiazione ultravioletta | על סגול | Ultravioletais starojums | UV | Ultraungu | Ultraviolet licht | 紫外線 | Ultraviolett | Radiação ultravioleta | Ультрафиолетовое излучение | Ultraviolet | Ultrafialové žiarenie | Ultravijolično valovanje | Ultraviolettisäteily | Ultraviolett strålning | புற ஊதா கதிர் | Tia cực tím | Ultraviyole | 紫外线