Telefon (gr. tele= "zdalny" + gr. phone ="głos") - urządzenie pozwalające na dwustronne przesyłanie głosu na odległość pomiędzy dwoma lub większą liczbą aparatów. Głównymi częściami aparatu telefonicznego są: mikrofon przetwarzający dźwięki na sygnały elektryczne, słuchawka (lub głośnik) przetwarzająca sygnały elektryczne na dźwięki (mikrofon i słuchawka tworzą zwykle zespół o wspólnej obudowie zwanej mikrotelefonem, a potocznie także słuchawką), tarcza numerowa (lub klawiatura) wytwarzająca impulsy wybiórcze, przetwornik akustyczny lub optyczny przywołujący abonenta (dzwonek).
W tradycyjnym podejściu do telefonii rozróżnia się zagadnienia związane z urządzeniami komutacyjnymi odpowiedzialnymi za zestawianie połączeń (centrale, koncentratory, bramy, czyli gateways), urządzeniami liniowymi (kable, łącza, przyłącznice, urządzenia zwielokrotniające, radiolinie i światłowody) oraz urządzeniami abonenckimi zwanymi czasem terminalami (telefon, faks, modem). Nowoczesne podejście, w którym przesyłanie głosu realizuje się transmisją pakietową w miejsce tradycyjnej komutacji kanałów, eliminuje z telekomunikacji pojęcia urządzeń liniowych poprzez wykorzystanie w ich miejscu publicznej sieci transmisji danych, jaką jest sieć Internet.
W 1876 roku Graham Bell opatentował telefon jako swój wynalazek. Bell oparł działanie swego telefonu o mikrofon elektromagnetyczny, który zamieniał głos w sygnały elektryczne, które przesyłane kablem docierały do drugiego aparatu, gdzie były z kolei przetwarzane na dźwięki mowy przez taki sam mikrofon. Jak bardzo potrzebny był to wynalazek, dowodzi fakt, że w dwa lata od prezentacji powstały pierwsze linie telefoniczne. Do łączenia abonentów zatrudniano operatorów. W 1889 roku Amerykanin A.B. Strowger wynalazł automatyczną centralę telefoniczną, która początkowo łączyła telefony, z których numer wybierało się za pomocą trzech przycisków, oznaczających kolejno jedności, dziesiątki i setki. Po raz pierwszy telefon z tarczą do wybierania numerów użyto w 1896 roku, a telefon z przyciskami w 1963 roku. Powstanie telefonu komórkowego wiąże się z wynalezieniem układów scalonych co spopularyzowało bezprzewodową łączność radiotelefoniczną. Działa ona na zasadzie centrali, która wysyła sygnały nadawczo-odbiorcze do szeregu podstacji, obsługujących posiadaczy telefonów komórkowych w swoim zasięgu działania. Istniejące od początku lat osiemdziesiątych przesyłały dźwięki zapisane w sposób analogowy (NMT). Po opracowaniu cyfrowego systemu łączności (GSM) umożliwiającego prawdziwą miniaturyzację telefonu komórkowego, telefonia komórkowa była najdynamiczniej rozwijającym się działem gospodarki światowej. W najbliższych latach planowane jest upowszechnienie telefonów III generacji (UMTS), umożliwiających nie tylko łączność wizyjną z rozmówcą, ale też wykonywanie przy jego pomocy operacji bankowych, oglądanie telewizji, bezproblemową łączność z Internetem czy też obsługę domowych urządzeń.
1. Techniczne
2. Alarmowe
Telekomunikacja | Życie codzienne
Feorrspreca | هاتف | Teléfonu | Телефон | Telèfon | Telefon | Telefon | Telefon | Telephone | Teléfono | Telefono | Telefono | تلفن | Téléphone | Teléfono | Telepon | Telefono | טלפון | Simu | Telefons | Telefonas | Távbeszélő | दूरध्वनी | Telefon | Telefoon | 電話 | Telefon | Telefone | Телефон | Telephone | Telefón | Telefon | Телефон | Puhelin | Telefon | Telepono | โทรศัพท์ | Điện thoại | Telefon | Телефон | 电话