Język turecki (Türkçe) to język aglutynacyjny należący do rodziny języków tureckich, do której zalicza się również między innymi języki: uzbecki, kazaski, kirgiski, tatarski, jakucki. Należy on do podgrupy oguzyjskiej języków tureckich, wraz z językiem azerskim, turkmeńskim oraz językami małych grup etnicznych.

Językiem tym posługuje się 75 mln osób na całym świecie (w samej Turcji 60 milionów). Mówią nim grupy pochodzenia tureckiego na Bałkanach oraz emigranci w Europie Zachodniej (Niemcy, Austria, Francja).

Język turecki rozwijał się na terenie Anatolii od XI wieku, to jest od opanowania tych terenów przez plemiona tureckie pod wodzą Seldżuków.

Od XIX wieku trwał proces dostosowywania języka pisanego do mówionego, oczyszczania go z zawiłych konstrukcji oraz słów pochodzących z arabskiego i perskiego. Poszukiwano przy tym słów rdzennie tureckich lub wykorzystywano zapożyczenia z języków zachodnioeuropejskich, między innymi z języka francuskiego. Proces ów zwany "oczyszczaniem" przybrał na sile w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku, podczas rządów prezydenta Kemala Atatürka.

Od 1928 roku język turecki zapisywany jest za pomocą alfabetu tureckiego, opartego na literach łacińskich. Alfabet turecki ma 29 liter, jego ciekawostką jest występowanie dwóch liter "I": wymawianej jak polskie "I" İi oraz Iı (wymowa jak polskie "Y").

Zobacz też

• Języki tureckie

Turcu | Türkçə | Турски език | Turski jezik | Turc | Турккă чěлхи | Tyrceg | Tyrkisk (sprog) | Türkische Sprache | Türgi keel | Τουρκική γλώσσα | Turkish language | Idioma turco | Turka lingvo | زبان ترکی استانبولی | Turc | 터키어 | Bahasa Turki | Lingua turca | טורקית | Törks | Török nyelv | Турски јазик | Turks | トルコ語 | Tyrkisk språk | Língua turca | Турецкий язык | Turkiska | Törek tele | ภาษาตุรกี | Türkçe | Turk tili | 土耳其语