Wolf-rayet.jpg Gwiazdy Wolfa-Rayeta odkryli w 1876 roku francuscy astronomowie Charles Joseph Étienne Wolf i Georges Rayet. Gwiazdy te charakteryzuje występowanie szerokich linii w widmach emisyjnych. Jest ono tłumaczone w ten sposób, że gwiazdy te mają bardzo rozległą i rozrzedzoną powłokę gazową, rozszerzającą się z dużą prędkością (przekraczającą 1000 km/s i dochodzącą nawet do 3000 km/s). Hipoteza ta została sformułowana przez kanadyjskiego astronoma C.S. Bealsa oraz niezależnie od niego amerykańskiego astronoma Menzela.

Gwiazdy Wolfa-Rayeta zaliczamy do gwiazd o największej światłości, bowiem ich jasność absolutna oceniana jest na –4 M do –8 M. Ich średnice są około dwa razy większe od średnicy Słońca, masa powyżej 20 razy większa, a temperatury ich powierzchni bardzo wysokie - od 25 000 do 100 000 K.

Obecnie znamy około 200 gwiazd Wolfa-Rayeta. Zaliczane są one do typu widmowego W, a w ich widmie nie obserwuje się linii wodoru.

Jedna z teorii mówi, że gwiazdy W-R to ogromne gwiazdy niedługo przed wybuchem supernowej.

Fizyka gwiazd

Estrella de Wolf-Rayet | Wolf-Rayetova hvězda | Wolf-Rayet-Stern | Wolf-Rayet star | Estrella de Wolf-Rayet | Étoile Wolf-Rayet | Stella di Wolf-Rayet | Wolf-Rayetster | ウォルフ・ライエ星 | Wolf-Rayetova hviezda | Wolfin–Rayetin tähti | Wolf-Rayet-stjärna