article

Gaz Fermiego, (gaz elektronowy Fermiego, gaz fermionów) jest to model opisujący idealny gaz kwantowy nieoddziałujących fermionów. Jest kwantowomechanicznym odpowiednikiem klasycznego gazu doskonałego dla cząstek podlegających statystyce Fermiego-Diraca. Zachowanie elektronów w metalach i półprzewodnikach, neutronów w gwiazdach neutronowych może być z pewnym przybliżeniem w niektórych sytacjach opisywane przez idealny gaz Fermiego.

Opis matematyczny


Cząsteczki gazu są w takiej sutuacji opisywane przez statystykę Fermiego-Diraca. Najprostszy hamiltonian dla takich nieoddziałujących fermionów w przestrzeni Focka można zapisać wykorzystując operatory kreacji i anihilacji:

\hat{H}=\sum_{n}\epsilon_{n}a^{\dagger}_{n}a_{n} = \sum_{n}(E _{n} + \mu)a^{\dagger}_{n}a_{n}

gdzie

En - energia n-tego stanu

ц - potencjał chemiczny

Energia wewnętrzna gazu Fermiego


Do dalszych obliczeń przyjmiemy ц = 0.

Średnia liczba fermionów w gazie Fermiego:

N = \int _{0} ^{\infty} dE \rho(E) \frac{1}{\exp(\beta E ) + 1}

Gdzie

\rho(E) = \frac{2\pi V (2m)^{\frac{3}{2}}}{h^{3}} \sqrt{E} - gęstość stanów

m - masa fermionów

h - stała Plancka

V - objętość, w której znajdują się fermiony

\frac{1}{\exp(\beta E ) + 1} - rozkład Fermiego-Diraca

\beta = \frac{1}{k_{B}T} - czynnik Boltzmanna

N = \frac{2\pi V (2m)^{\frac{3}{2}}}{h^{3}} \int _{0} ^{\infty} dE \sqrt{E} \frac{1}{\exp(\beta E ) + 1}

Stosując proste podstawienie otrzymujemy:

N = \frac{2\pi V (2m)^{\frac{3}{2}}}{h^{3}} \beta ^{-\frac{3}{2}} \int _{0} ^{\infty} dx
\frac{ x ^{ \frac{1}{2} } }{\exp( x ) + 1}

Wartością powyższej całki jest funkcja eta Dirichleta od 3/2 razy gamma Eulera od 3/2 \Gamma \left(\frac{3}{2} \right)\eta \left(\frac{3}{2} \right). Ostatecznie otrzymujemy:

N = \frac{2\pi V (2m)^{\frac{3}{2}}}{h^{3}} (k _{B}T) ^{\frac{3}{2}}\Gamma \left(\frac{3}{2} \right) \eta \left(\frac{3}{2} \right)

Prowadząc analogiczne rozumowanie dla średniej wartości energii gazu Fermiego:

U = \frac{2\pi V (2m)^{\frac{3}{2}}}{h^{3}} \int _{0} ^{\infty} dE \frac{ E^{\frac{3}{2}} }{\exp(\beta E ) + 1}

Otrzymujemy:

U = \frac{2\pi V (2m)^{\frac{3}{2}}}{h^{3}} (k _{B}T) ^{\frac{5}{2}} \Gamma \left(\frac{5}{2} \right) \eta \left(\frac{5}{2} \right)

Podstawiając do powyższego równania wartość N, otrzymujemy:

U =\frac{5}{2} \frac{ \eta \left(\frac{5}{2} \right) }{ \eta \left(\frac{3}{2} \right) } N k_{B}T \propto N k_{B} T

Czyli podobnie jak dla gazu klasycznego energia wewnętrzna jest wprost proporcjonalna do temperatury.

Ciśnienie gazu Fermiego


Ciśnienie możemy zdefiniować jako pochodną energii po objętości gazu, otrzymujemy stąd:

p=\frac{\partial U}{\partial V}
= \frac{5}{2} \frac{ \eta \left(\frac{5}{2} \right) }{ \eta \left(\frac{3}{2} \right) } \frac{\partial N}{ \partial V} k_{B}T

Ponieważ liczba cząstek jest liniową funkcją objętości otrzymujemy

\frac{\partial N}{ \partial V} = \frac{N}{V} = n

Gdzie

n - liczba cząstek w danej objętości, nazywana koncentracją cząstek.

p = \frac{5}{2} \frac{ \eta \left(\frac{5}{2} \right) }{ \eta \left(\frac{3}{2} \right) } n k_{B}T \propto n k_{B} T

Zobacz też: gaz fotonowy

Mechanika kwantowa

Fermi gas

 

This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the "Gaz Fermiego".

Home Pageartsbusinesscomputersgameshealthhospitalshomekids & teensnewsphysiciansrecreationreferenceregionalscienceshoppingsocietysportsworld