Zeno of Elea.jpg Zenon z Elei (gr. Zenon ho Eleates; ok. 490 - ok. 430 p.n.e.), filozof grecki. Był uczniem Parmenidesa i należał do szkoły eleatów. Doskonalił sztukę prowadzenia sporów, którą rozumiał jako wykazywanie na drodze samego zestawiania pojęć prawdy własnej i cudzego fałszu, co w ówczesnych pojęciach było dialektyką, i pozwoliło później Arystotelesowi uznac go za jej twórcę. Jego dzieło O przyrodzie, napisane schematyczną prozą w formie pytań i odpowiedzi, stało się wzorem dla formy dialogowej. Sam był wytrawnym polemistą. Znany również ze swoich paradoksów lub dowodów na niemożność istnienia wielości rzeczy i ruchu. Cztery jego dowody o niemożności ruchu znane są pod nazwami dychotomii, Achillesa, strzały i stadionu.

Zobacz też

• paradoksy Zenona z Elei

Greccy filozofowie

Зенон от Елея | এলেয়া-র জিনো | Zenó d'Elea | Zenon von Elea | Zeno of Elea | Zenón de Elea | Zénon d'Élée | Zenone di Elea | זנון מאלאה | Zenonas Elėjietis | Zeno van Elea | ゼノン (エレア派) | Zenon | Zenão de Eléia | Зенон из Элеи | Zenon | Zenon Elealainen | Зенон Елейський | 埃利亚人芝诺