Zakopane,_Poland,_fot._mariuszjbie.jpg
Tatra mountains Zakopane Poland 1.jpg | Tatranskie.jpg | Gubalowka-widok-Zakopane.jpg
Zakopane to miasto i gmina w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa nowosądeckiego.
Według danych z 30 czerwca 2004, miasto miało 27 742 mieszkańców.
Miasto położone jest u stóp Tatr, w Kotlinie Zakopiańskiej, nad kilkoma potokami, ale najważniejszy to Zakopianka (dopływ Białego Dunajca. Położone na wysokości 830 m n.p.m. (centrum miasta), jest najwyżej położonym miastem Polski. Od północy graniczy z pasmem Gubałówki, od południa nad miastem góruje Giewont, a zabudowane centrum od terenów włączonych do Tatrzańskiego Parku Narodowego oddziela lesisty pas regli.
Zakopane jest największym ośrodkiem miejskim w bezpośrednim otoczeniu Tatr, dużym ośrodkiem sportów zimowych. W granich administracyjnych miasta znajduje się także znaczna część Tatrzańskiego Parku Narodowego (od Doliny Suchej Wody do Doliny Małej Łąki). Liczbę turystów odwiedzających całe Tatry ocenia się na około 2-3 mln rocznie. Liczba stałych mieszkańców wyniosła 29,8 tysięcy (2001), obszar 84,9 km2. Miasto kandydowało (bezskutecznie) do organizacji w 2006 roku Zimowych Igrzysk Olimpijskich (wygrał Turyn). Obecnie jest kandydatem do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym w 2011 roku.
Liczne sanatoria i domy wypoczynkowe, duża baza noclegowa.
Główną atrakcją turystyczną są Tatry. Inne to:
- muzea i galerie sztuki (m.in.):
Struktura powierzchni
Według danych z roku 2002, Zakopane ma obszar 84,35 km², w tym:
- użytki rolne: 31%
- użytki leśne: 57%
Miasto stanowi 17,89% powierzchni powiatu.
Demografia
Dane z 30 czerwca 2004:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni
|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | %
|
| populacja | 27 742 | 100 | 15 062 | 54,3 | 12 680 | 45,7
|
gęstość zaludnienia (mieszk./km²) | 328,9 | 178,6 | 150,3
|
Według danych z roku 2002, średni dochód na mieszkańca wynosił 1901,94 zł.
Historia
Zakopane powstało jako osada na miejscu sezonowych osad pasterskich. Pierwszy (zaginiony) przywilej osadniczy wydał podobno
Stefan Batory w 1578 roku, który to przywilej został zatwierdzony przez króla
Michała Wiśniowieckiego przywilejem osadniczym w 1670 roku. W 1676 roku wieś liczyła 43 mieszkańców (wraz z Olczą i Poroninem). Pierwotnie osada należała do króla, później do cesarsko-królewskiego skarbu austriackiego. W 1824 roku Zakopane wraz z częścią Tatr zostało sprzedane rodzinie Homolasców. W XVIII wieku w
Kuźnicach zbudowano hutę żelaza (w XIX wieku był to największy zakład metalurgiczny w Galicji). Rozkwit Zakopanego rozpoczął się w drugiej połowie XIX w., kiedy to właściwości klimatyczne Zakopanego zaczął popularyzować
Tytus Chałubiński. W 1886 r. zostało uznane za uzdrowisko. W 1889 roku Zakopane liczyło już 3000 mieszkańców. W tymże też roku kupił je na licytacji (wraz z dużą częścią Tatr) hrabia
Władysław Zamoyski - "mąż opatrznościowy" Tatr polskich, który stworzył podwaliny obecnego parku narodowego. W 1933 roku Zakopane uzyskało prawa miejskie. W czasie II wojny światowej Zakopane stało się ważnym punktem przerzutowym na Węgry. W podziemiach
hotelu "Palace" mieścił się areszt gestapo (zwany "katownią Podhala").
Na początku marca 1940 w wilii "Tadeusz" przy drodze do Białego miała miejsce wspólna konferencja NKWD i Gestapo, na której omówiono metody pracy operacyjnej przeciwko polskiemu podziemiu i wymieniono się informacjami.
Znaczenie dla kultury polskiej
Pod koniec XIX wieku Zakopane stało się ważnym ośrodkiem kulturalnym, odwiedzanym (lub zamieszkanym) przez takie sławne postacie polskiej kultury jak:
H. Sienkiewicz,
W. Orkan,
St. Witkiewicz,
S. Żeromski,
Kazimierz Przerwa-Tetmajer,
Jan Kasprowicz,
Mieczysław Karłowicz,
Karol Szymanowski,
Stanisław Ignacy Witkiewicz i inni.
Stanisław Witkiewicz (ojciec) jest autorem tzw.
stylu zakopiańskiego (zwanego też od jego nazwiska
witkiewiczowskim) w budownictwie. Z pobytem letników a później także osiedlającej się w Zakopanem inteligencji nastąpił rozwój turystyki i taternictwa. W 1873 r. zawiązało się
Towarzystwo Tatrzańskie, którego celem było propagowanie wiedzy o Tatrach, badanie ich, ułatwienie turystyki, ochrona przyrody i popieranie miejscowego rozwoju. Wśród inicjatorów powstania Towarzystwa był Tytus Chałubiński, ks.
Józef Stolarczyk,
Walery Eliasz-Radzikowski i inni. Działalności tego Towarzystwa Zakopane zawdzięcza pierwsze oświetlenie, organizację poczty i telegrafu, budowę
Dworca Tatrzańskiego. Rozwój taternictwa i powtarzające się wypadki były powodem powołania
Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (1909). Inicjatorem jego powstania był przede wszystkim
Mariusz Zaruski. Z pobytem letników związana jest także historia
teatru w Zakopanem. Pierwsze przedstawienia wystawiane były przez zespoły amatorskie tworzone przez gości, ale już w 1892 Zakopane odwiedza zespół teatralny złożony z zawodowych aktorów. Powołany w 1900 r.
Związek Przyjaciół Zakopanego zainicjował powstanie stałego teatru amatorskiego, a od 1904 sezonowego zespołu zawodowego. W Zakopanem występowała
Helena Modrzejewska,
Antonina Hoffman, Irena i
Ludwik Solski i inni. W latach międzywojennych działał w Zakopanem
Teatr Formistyczny.
Z działalnością Związku Przyjaciół Zakopanego związana jest także budowa pomnika Tytusa Chałubińskiego i powstanie pierwszych stowarzyszeń sportowych.
Do najsławniejszych zabytków zaliczane są: barokowy drewniany kościółek obok zabytkowego Cmentarza Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku; zabytkowa góralska zabudowa drewniana; budowle w stylu zakopiańskim; wille (np. Koliba, Pod Jedlami i inne).
Sąsiednie gminy
Bukowina Tatrzańska,
Kościelisko,
Poronin. Gmina sąsiaduje z
Słowacją.
Zobacz też
Miasta partnerskie
Linki zewnętrzne
Miasta Polski | Zakopane
Zakopane | Zakopane | Zakopane | Zakopane | Zakopane | זאקופנה | Zakopane | Zakopane | Zakopane | Закопане | Zakopane | Zakopane