Opis. Długość: do 67cm (w tym ogon do6,5cm), masa: 2-5,8kg. Jest nieco mniejszy od zająca szaraka, ma krótsze uszy (do 10,5cm). Gdy się je położy sięgają końca pyszczka. Ich końce są czarne. Palce stóp są długie i gęsto owłosione, a dzięki możliwości szerokiego rozpościerania ich mogą pełnić rolę rakiet śnieżnych. Przystosowane są doskonale do biegania po miękkim śniegu. Ogon jest biały przez cały rok. Zimą jego sierść jest biała, a jego szata letnia jest szarawa (podobna do futra zająca szaraka).

Występowanie. W Polsce występuje w części północno-wschodniej.

Biotop. Spotkać go można głównie w lasach oraz w dolinach rzek, gdzie lubi przebywać w silnie zarośniętych krzewami i drzewami zaroślach, które zapewniają mu bezpieczne schronienie.

Tryb życia. Bielak, podobnie jak inne zające, ratuje się przed drapieżnikami ucieczką. Nie kopie nor w ziemi, jak czynią to jego krewniacy - króliki. Żeruje gównie nocą, dzień spędzając na czuwaniu, ukryty w zaroślach. Żywi się trawą, w zimie ogryza gałązki drzew i krzewów liściastych.

Rozród. Zając bielak żyje około 10 lat. Dojrzałość płciową osiąga w 9-10 miesiącu życia, a więc na następny rok po urodzeniu. Ciąża u samicy trwa 48-51 dni. Zwykle w ciągu roku samica rodzi 2 lub 3 mioty, w każdym po 1-4 młodych. Żywią się one mlekiem matki przez około 3 tygodnie.

Ochrona. W Polsce jest gatunkiem chronionym prawnie

Ssaki

Snehare | Schneehase | Mountain Hare | Neĝleporo | Baltasis kiškis | Sneeuwhaas | Заяц-беляк | Metsäjänis | Skogshare