Terekia (Xenus cinereus Güldenstädt, 1775; dawniej również Tringa terek, Tringa cinerea) - średni ptak wędrowny z rodziny bekasowatych, zamieszkujący południową Finlandię, północno-zachodnią Rosję, Ukrainę na wschód po środkową Syberię. Zimuje w południowej i wschodniej Afryce, na Bliskim Wschodzie, Azji Południowej oraz Indonezji i Australii. Do Polski zalatuje sporadycznie.

Cechy gatunku : W upierzeniu brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W okresie godowym wierzch ciała szarobrązowy, z dwiema ciemniejszymi podłużnymi smugami na grzbiecie. Spód ciała biały z bokami głowy, szyją i bokami piersi pokrytymi ciemnym kreskowaniem. Dziób łukowato wygięty ku górze, czarny o żółtej nasadzie. Nogi również żółte. W upierzeniu spoczynkowym wierzch ciała jednolicie szary, a spód biały. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej, jednak wierzch ciała z rdzawym nalotem.

Wymiary średnie :dł. ciała ok. 22-27 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 36-45 cm
waga ok. 50-95 g

Biotop : Brzegi słodkich zbiorników wodnych w strefie lasotundry, tajgi oraz lasostepów. Poza obszarem lęgowym na wybrzeżach tropikalnych mórz, często w estuariach i zaroślach mangrowych.

Gniazdo : Na ziemi, w płytkim zagłębieniu obramowanym kamieniami pod osłoną trawy.

Jaja : W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-lipcu 4 jaja.

Wysiadywanie : Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni przez obydwoje rodziców.

Pożywienie : Bezkręgowce.

Ochrona : Gatunek chroniony.

Пепеляв брегобегач | Terekwasserläufer | Terek Sandpiper | Chevalier bargette | ソリハシシギ | Rantakurvi | Tereksnäppa