Surowiec zielarski, ziele - część rośliny zielarskiej, w której koncentracja substancji czynnych (np. olejków eterycznych) jest największa. Najczęściej z jednej rośliny zbiera się jeden typ surowca (np. u mięty są to liście), ale z niektórych roślin pozyskuje się kilka surowców (np. mniszek lekarski.

Oznaczenia surowców:

• Amylum - skrobia
• Anthodium - koszyczek (jako kwiatostan)
• Bacca - jagoda
• Bulbus - cebula
• Calix - kielich
• Caput - główka kwiatostan
• Corolla - korona
• Cortex - kora
• cum foliis - z liśćmi
• cum radicibus - z korzeniami
• Decoctum - wywar
• Electuarium - powidło
• Elixir - eliksir
• Embryo - zarodek
• Emulsio - emulsja
• Extractum - wyciąg
• Exctractum fluidum - wyciąg płynny
• Farina - mąka
• Flos - kwiat
• Flosculus - pąk kwiatowy
• Folium - liść
• Fructus - owoc
• Fungus - grzyb
• Gemma - pąk
• Glandula - gruczoł
• Gutta - kropla
• Herba - ziele, zioło, zioła
• Inflores centia - kwiatostan
• Infusum - napar
• Lactucarium - sok mleczny
• Lichen - porost
• Lignum - drewno
• Mel - miód
• Mucilago - śluz
• Nux - orzech
• Oleum - olej, olejek
• Pericarpium - owocnia
• Pulver - proszek
• Radix - korzeń
• Rhizoma - kłącze
• Rhizoma cum radicibus - kłącze z korzeniami
• Saccharum - cukier
• Semen - nasienie
• Sirupus - syrop
• Spora - zarodnik
• Stigma - znamię
• Stipes - szypułka
• Strobilus - 'szyszka' chmielu
• Succus - sok
• Thalus - plecha
• Tinctura - nalewka
• Tuber - bulwa
• Unguentum - maść

zioła