SVALBARD.jpg Spitsbergen – największa wyspa Norwegii, położona w archipelagu Svalbard, na Morzu Arktycznym. Powierzchnia ok. 39 tys. km², górzysta (do 1717 m n.p.m.), w dużej mierze pokryta lodowcami. Odkryta w 1596 roku przez Barentsa. Na wyspie znajduje się stała polska stacja badawcza Hornsund. Populacja około 3 tys. mieszkańców, rozwinięte rybołówstwo, kiedyś wielorybnictwo. Największe miejscowości to Longyearbyen oraz Barentsburg.

W dawniejszym nazewnictwie nazwa Spitsbergen określała cały archipelag Svalbard, którego największą wyspę nazywano wtedy Spitsbergenem Zachodnim.

Historia odkrycia

Spitsbergen odkryli w roku 1596 Holendrzy: Barents, Rijp i Heemskerk. W wieku XVII wyspy Svalbardu były celem podróży wielorybników. Spitsbergen odegrał wielką rolę jako punkt startowy wszystkich ważniejszych wypraw podbiegunowych w XIX i XX wieku. Stąd wyleciał w roku 1896 na swym balonie sterowym Szwed Andree, a w latach 1894-1897 Anglik Jackson odkrył Ziemię Franciszka Józefa. Jeszcze w XIX wieku przez długi czas myślano, że morze naokoło bieguna północnego jest wolne od lodów i roi się od zwierząt.

W W Svalbard LandSat7 21.14475E 78.71545N.png

Linki zewnętrzne

• Historia polskiej stacji Hornsund
• O Spitsbergenie na stronie Polskiej Stacji Polarnej
• Spitsbergen, Arktyka
• Rejsy na Spitsbergen - s/y "Eltanin"

Svalbard | Wyspy Oceanu Arktycznego | Podział administracyjny Norwegii

Spitzbergen | Lääne-Teravmäed | Spitsbergen | Spicbergo | Spitzberg | 스핏스베르겐 섬 | Špicbergenas | スピッツベルゲン島 | Spitsbergen | Spitsbergen | Spitsbergen | Spetsbergen