Spektroskopia IR - rodzaj spektroskopii, w której stosuje się światło podczerwone.

Najpowszechniej stosowaną techniką IR jest absorpcyjna spektroskopia IR.

Światło z zakresu IR ma długość zbliżoną do długości wiązań chemicznych. Przechodząc przez próbkę badanej substancji promieniowanie to jest selektywnie pochłaniane na skutek wzbudzania drgań wiązań chemicznych o długości odpowiadającej długości pochłanianej fali. W wyniku tego w widmie występuje szereg ostrych sygnałów odpowiadających drganiom określonych wiązań. Dzięki temu, że wartości te są stablicowane, absorbcyjne widmo IR umożliwia ustalenie jakie wiązania występują w analizowanej próbce.

Oprócz wzbudzania drgań pojedynczych wiązań, promieniowanie to w zakresie od 200 do 450 cm^-1 wzbudza skoordynowane drgania nożycowe sąsiadujących ze sobą wiązań. Wskutek tego widma IR w tym zakresie są bardzo złożone i niezwykle rzadko zdarza się, aby dwa różne związki chemiczne miały w tym zakresie identyczne widma, co praktycznie umożliwia jednoznaczną ich identyfikację.

Niegdyś widma IR wykonywało się przemiatając próbkę monochromatyczną (o jednej długości fali) wiązką promieniowania, zmieniając krokowo długość tej fali w trakcie pomiaru. Obecnie stosuje się szybszą metodę polegającą na przemiataniu próbki wiązką promieniowania, w której występują wszystkie długości fali z zakresu IR na raz. Po przejściu tej wiązki przez próbkę interferuje się ją z wiązką z tego samego źródła, która jednak nie przeszła przez próbkę, a widmo "ekstrahuje się", stosując przekształcenie Fouriera zarejestrowanego widma interferencyjnego. Wymaga to stosowania droższej aparatury z komputerem, ale metoda jest błyskawiczna i dokładna. Technikę tę określa się skrótem FTIR.

Zobacz też: ATR

Infrared spectroscopy | IR spektrometer | IR-Spektroskopie | Espectroscopia infrarroja | Infraroodspectroscopie | Espectroscopia de infravermelho

Spektroskopia