Słowianie połabscy, Połabianie - to ogólna nazwa plemion zachodniosłowiańskich zamieszkujących od VI wieku ziemie między Morzem Bałtyckim, Łabą, Hawelą i Odrą. Od wschodu graniczyli z Lubuszanami i Pomorzanami, od zachodu z Sasami, od południa zaś z Łużyczanami. Tych ostatnich często zalicza się do Słowian połabskich, jednak w tym artykule przyjęty został inny punkt widzenia.
Najważniejsze plemiona wchodzące w skład Połabian to:
Słowianie połabscy posługiwali się językami połabskimi, spokrewnionymi blisko z językiem pomorskim i językiem polskim (łącznie języki te tworzą podgrupę lechicką języków zachodniosłowiańskich). Język plemion serbskich spokrewniony był z językiem plemion czeskich.
Połabianie, podobnie jak ich południowi sąsiedzi, Łużyczanie, stanęli w obliczu germanizacji. Obodrzyce i Wieleci w VII wieku dostali się pod wpływy państwa Franków. Wyzwolili się z nich w 983.
Jednak w wyniku licznych wypraw krzyżowych, w których brali udział także schrystianizowani wcześniej władcy polscy, zostali ponownie ujarzmieni w XII wieku. Najdłużej (do pocz. XVIII wieku) ich język i obyczaje zachowały się na zachód od dolnej Łaby, gdzie mieszkali potomkowie Drzewian.
Zobacz też:
Linki zewnętrzne:
Plemiona słowiańskie | Słowianie
Polaben | Polabian Slavs | Pòłabsczi Słowiónie | Polaben | Polábios
This article is licensed under the GNU Free Documentation License.
It uses material from the
"Słowianie połabscy".
Home Page • arts • business • computers • games • health • hospitals • home • kids & teens • news • physicians • recreation• reference • regional • science • shopping • society • sports • world