Remote Procedure Call (RPC) to protokół zdalnego wywoływania procedur, stworzony przez Suna i swego czasu dość popularny na Uniksach, obsługiwany w bibliotekach języka Java, a współcześnie wypierany przez bardziej rozbudowane protokoły takie jak CORBA czy XML-RPC.

Standard RPC zdefiniowany jest w RFC 1057. RPC używa do kodowania danych formatu XDR (eXternal Data Representation) zdefiniowanego w RFC 1832.

Protokoły tego typu (jak RPC, CORBA, DCOM, czy XML-RPC) mają na celu ułatwienie komunikacji pomiędzy komputerami. Zazwyczaj wyglądało to tak:

• Serwer (czyli program oferujący usługi, np. drukowania) przez cały czas nasłuchuje na wybranym porcie, czy ktoś się z nim nie łączy.
• Klient (czyli program który potrzebuje jakiejś usługi od serwera na innym komputerze) nawiązuje z nim łączność poprzez sieć komputerową.
• Klient wysyła swoje dane we wcześniej ustalonym przez programistów klienta i serwera formacie.
• Serwer realizuje usługę i odsyła potwierdzenie lub kod błędu.

Protokoły powyższe same zapewniają cały powyższy mechanizm, ukrywając go przed klientem. Może on nawet nie wiedzieć, że łączy się z innym komputerem - z punktu widzenia programisty zdalne wywołanie procedury serwera wygląda jak wywołanie dowolnej innej procedury z programu klienta.

interfejsy programistyczne

RPC | Remote Procedure Call | Remote procedure call | RPC | RPC | Remote procedure call | Chiamata di procedura remota | Remote procedure call | RPC | Chamada de procedimento remoto