article

Produkt Krajowy Brutto (PKB) (ang. GDP - Gross Domestic Product) (ekon.) to jeden z podstawowych mierników dochodu narodowego stosowanych w rachunkowości narodowej. PKB opisuje zagregowaną wartość dóbr i usług finalnych wytworzonych na terenie danego kraju w określonej jednostce czasu (najczęściej w ciągu roku).

Wartość wytworzonych dóbr i usług finalnych oblicza się odejmując od produkcji całkowitej wartość dóbr i usług zużytych do tej produkcji. W skali przedsiębiorstwa jest to więc wartość dodana, a PKB jest sumą wartości dodanej wytworzonej przez wszystkie podmioty gospodarujące. Zgodnie z tym od strony produkcyjnej:

PKB = produkcja globalna kraju minus zużycie pośrednie = suma wartości dodanej ze wszystkich gałęzi gospodarki narodowej.

Obliczanie PKB na podstawie powyższej formuły jest uciążliwe, gdyż statystyka państwowa nie daje bezpośrednich miar produkcji globalnej, ani zużycia pośredniego. Dlatego w praktyce stosuje się inne formuły. Najpopularniejsza z nich ma podstawę w spostrzeżeniu, że PKB jest w dobrym przybliżeniu równy finalnym wydatkom wszystkich nabywców wartości dodanej wytworzonej na terenie kraju. Zatem od strony popytowej:

PKB = konsumpcja + inwestycje + wydatki rządowe + eksport - import + zmiana stanu zapasów.

W praktyce rzadko zdarza się, aby przedsiębiorstwa i instytucje publiczne znacznie powiększały zapasy albo pozbywały się ich, więc zmiana stanu zapasów w gospodarce jest wielkością niedużą i na ogół pomija się ją w obliczeniach PKB.

Trzecia formuła wynika z faktu, że suma wydatków musi być równa sumie dochodów ze wszystkich źródeł. Zatem od strony dochodowej:

PKB = dochody z pracy + dochody z kapitału + dochody państwa + amortyzacja.

Powyższa formuła wyraża podział wartości dodanej pomiędzy pracę (pracowników najemnych), kapitał (właścicieli kapitału, inwestorów), państwo i odtworzenie zużytego majątku.

PKB nominalny oblicza się według bieżącej wartości pieniądza, PKB realny natomiast według realnej wartości pieniądza, a więc uwzględniając inflację. Przeliczenie polega na podzieleniu PKB nominalnego przez indeks cen. W zestawieniach statystycznych PKB realny najczęściej przedstawiany jest w cenach stałych z wybranego roku bazowego.

Wzrost lub spadek realnego PKB stanowi miarę wzrostu gospodarczego.

Do porównań międzynarodowych PKB przelicza się według bieżącego kursu wymiany, zazwyczaj na dolary amerykańskie albo według parytetu siły nabywczej.

PKB należy odróżnić od produktu narodowego brutto (PNB), który jest miarą wartości wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego państwa oraz przez osoby prawne z siedzibą na jego terenie niezależnie od tego, czy podmioty te działają w kraju, czy za granicą.

Wady PKB jako miary dobrobytu:

  • nie uwzględnia produkcji nierejestrowanej (tzw. "szara strefa") oraz produkcji gospodarstw domowych przeznaczana na własne potrzeby (np. praca gospodyń domowych)
  • nie uwzględnia wartości czasu wolnego (wypoczynku)
  • nie ujmuje tzw. efektów zewnętrznych produkcji (np. zanieczyszczenie środowiska)
  • nie uwzględnia różnic cen w poszczególnych krajach
  • nie odzwierciedla zróżnicowania dochodów w społeczeństwie (np. wysoki PKB w Gwinei Równikowej nie przekłada się na dobrobyt wszystkich obywateli)
  • jest tym większy im więcej wydaje się na zbrojenia, a zdaniem niektórych ekonomistów wydatki takie nie zaspokajają potrzeb społeczeństwa
  • nie uwzględnia liczebności społeczeństwa (dlatego pojawiło się pojęcie "PKB per capita", czyli PKB w przeliczeniu na osobę)

Najbogatsze kraje świata

Najbogatsze 20 krajów na świecie, uwzględniając PKB ważony parytetem siły nabywczej:

Miejsce Kraj 2005 PKB (PSN)
milionów dolarów
1 Stany Zjednoczone 12 332 296
2 Chiny 8 091 851
3 Japonia 4 009 327
4 Indie 3 602 894
5 Niemcy 2 498 471
6 Wielka Brytania 1 825 837
7 Francja 1 811 561
8 Włochy 1 694 706
9 Rosja 1 585 478
10 Brazylia 1 552 542
11 Kanada 1 111 846
12 Korea 1 099 066
13 Meksyk 1 064 889
14 Hiszpania 1 026 340
15 Indonezja 863 654
16 Australia 638 713
17 Tajwan 629 858
18 Turcja 570 748
19 Iran 560 348
20 Tajlandia 559 489
23 Polska 512 890

Najbogatsze 20 krajów na świecie, uwzględniając PKB nominalny:

Miejsce Kraj 2005 PKB (nominalnie)
milionów dolarów
1 Stany Zjednoczone 12 438 873
2 Japonia 4 799 061
3 Niemcy 2 906 658
4 Wielka Brytania 2 295 039
5 Francja 2 216 273
6 Chiny 1 843 117
7 Włochy 1 836 407
8 Hiszpania 1 120 312
9 Kanada 1 098 446
10 Rosja 755 437
11 Indie 749 443
12 Brazylia 732 078
13 Korea 720 772
14 Meksyk 714 530
15 Australia 692 436
16 Holandia 629 391
17 Belgia 387 840
18 Szwajcaria 384 642
19 Szwecja 383 816
20 Tajwan 345 105
23 Polska 312 257

źródło tabel:

  • Międzynarodowy Fundusz Walutowy, World Economic Outlook Database, April 2005. Unia Europejska[http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2004/02/data/dbaoutm.cfm?SD=2005&ED=2005&R1=1&R2=1&CS=5&SS=2&OS=C&DD=0&OUT=1&C=998&S=NGDPD&CMP=0&x=31&y=15

Jako najważniejszy z wielkości makro uważa się powszechnie wskaźnik PKB, który pozwala doskonale ocenić w jakim stanie znajduje się gospodarka danego kraju, w jakim stadium cyklu koniunkturalnego – czyli po prostu czy jest dobrze, czy źle.

PKB Jest to dochód, jaki został wytworzony tylko i wyłącznie na geograficznym obszarze Polski, zarówno przez Polaków, jak i obcokrajowców. Dochodów uzyskanych przez Polaków za granicą nie wlicza się do GDP Polski.

PKB = Konsumpcja + Inwestycje + Wydatki Rządowe + Eksport - Import

Relacja: czynnik-rynek

Można przyjąć, że istnieje ogólnie przyjęta zależność: wzrost PKB powoduje również wzrost kursu waluty krajowej w stosunku do innych walut.

Wzrost PKB oznacza zazwyczaj dobry stan gospodarki, wzrost produkcji przemysłowej, przypływ inwestycji zagranicznych, wzrost eksportu. Przypływ inwestycji zagranicznych i wzrost eksportu powodują zwiększenie popytu na walutę narodową przez zagranicę, co wyraża się we wzroście kursu. Utrzymujący się wzrost PKB może przejść w fazę ’przegrzania ekonomii”, wzrost tendencji inflacyjnych, oczekiwania podwyższenia stóp procentowych (jeden ze środków do walki z inflacją), co także prowadzi do wzrostu wartości waluty narodowej.Dlatego bardzo ważne jest, aby utrzymać delikatną równowagę kursową. Wzrost lub spadek PKB zależy od polityki gospodarczej rządu. Ze względu na środki, jakimi dysponuje rząd, dzielimy politykę makroekonomiczną na fiskalną i monetarną.

Należy jednak pamiętać, że zbyt duży wzrost kursu waluty krajowej (aprecjacja) może doprowadzić do podniesienia kosztów eksportu (niekorzystny kurs wymiany waluty), spadku kosztów importu, co w konsekwencji odniesie się do spadku PKB lub przynajmniej spowolnienia jego wzrostu.

PKB, jak wskaźnik jest publikowany co kwartał i to zazwyczaj z jedno, lub dwumiesięcznym poślizgiem. Często już wcześniej na podstawie szczegółowych comiesięcznych danych można przewidzieć jego wielkość. Trzy kwartały z rzędu spadku PKB = Recesja

Zobacz też:

Wskaźniki makroekonomiczne

Bruto nasionale produk | Сукупны ўнутраны прадукт | BNI per indbygger | Bruttoinlandsprodukt | SKT | Gross domestic product | Producto Nacional Bruto | Malneta Enlanda Produkto | Produit intérieur brut | Prodotto Interno Lordo | תוצר לאומי גולמי | Bendras Vidaus Produktas | Bruto Nationaal Product | 国内総生産 | Bruttonasjonalprodukt | Produs intern brut | Валовый внутренний продукт | Gross Domestic Product | Бруто домаћи производ | Bruttonationalprodukt | 国内生产总值

 

This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the "Produkt krajowy brutto".

Home Pageartsbusinesscomputersgameshealthhospitalshomekids & teensnewsphysiciansrecreationreferenceregionalscienceshoppingsocietysportsworld