Pragmatyka (pragmatyka lingwistyczna) – jeden z trzech działów semiotyki (obok semantyki i syntaktyki). Ta dziedzina językoznawstwa rozwinęła się w latach 70. XX wieku i zajmuje się kwestiami stosunków między znakami słownymi a interpretatorami (ludźmi je wypowiadającymi lub słuchającymi), które zachodzą w procesie komunikacji słownej. Inaczej mówiąc, pragmatyka bada sposoby posługiwania się mową przez ludzi (w szczególności rozumienie i interpretowanie wypowiedzi w zależności od kontekstu), a także mechanizmy niejawnego przekazywania i uzyskiwania informacji przez wypowiedź oraz mechanizmy jej rozumienia.

Do najważniejszych teorii i pojęć pragmatycznych należą:

• teoria aktów mowy
• teoria implikatur
• teoria relewancji
• presupozycja
• deiksa.

Językoznawstwo

Pragmática | Pragmatik | Pragmatik (Linguistik) | Pragmatics | Pragmática | Pragmatiko | Pragmatique | Pragmática | 화용론 | Linguistica pragmatica | פרגמטיקה | banpliske | Pragmatika | Pragmatiek (taalkunde) | 語用論 | Pragmática | Pragmatiikka | Pragmatik | சூழ்பொருளியல் | วจนปฏิบัติศาสตร์