Otto Stern (ur. 17 lutego 1888 w Żorach, zm. 17 sierpnia 1969 w Berkeley) był niemieckim fizykiem i laureatem Nagrody Nobla.

Tytuł doktora (chemia fizyczna) uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim w 1912. W tym samym roku poszedł za Albertem Einsteinem na Uniwersytet Praski, a następnie w 1913 - na Politechnikę w Zurychu. Habilitował się we Frankfurcie w 1915. W 1923 objął stanowisko dyrektora w nowo powstałym Instytucie Chemii Fizycznej na Uniwersytecie w Hamburgu. Z powodu swojego częściowego pochodzenia żydowskiego wyemigrował w 1933 do USA. Do 1945 roku był profesorem na Carnegie Institute of Technology w Pittsburghu. Następnie już jako professor emeritus osiadł na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.

W 1922 Stern przeprowadził wraz z Walterem Gerlachem eksperyment zwany doświadczeniem Sterna-Gerlacha dotyczącym przestrzennej kwantyzacji spinowego momentu pędu.

Rok 1943 przyniósł Sternowi Nobla z fizyki "W uznaniu jego wkładu w rozwój metody wiązki molekularnej i jego odkrycia momentu magnetycznego protonu".

Linki zewnętrzne

• Doświadczenie Sterna-Gerlacha

Niemieccy fizycy | Nobliści - fizyka | Ślązacy

Otto Stern | Otto Stern | Otto Stern | Otto Stern | Otto Stern | オットー・シュテルン | Otto Stern | Otto Stern | Otto Stern | Otto Stern | Otto Stern