Order Czerwonego Orła (niem. Der Rote Adlerorden) — Cywilne i wojskowe odznaczenie niemieckie, ustanowione przez margrabiego Jerzego Wilhelma von Bayreuth w 1705 r. W 1792 r. przejęte przez Królestwo Prus, był drugim najwyższym wśród pruskich orderów.
Historia
Order został ustanowiony
17 listopada 1705 r. przez Jerzego Wilhelma
Hohenzollerna (
1678-
1726), księcia następcę tronu, późniejszego margrabiego
Bayreuth. Początkowo nosił nazwę
Ordre de la Sincérité (
pol. Order Szczerości). W
1712 r. uzyskał status
orderu domowego tej gałęzi pruskich Hohenzollernów.
Ostatni margrabia Bayreuth i
Ansbach, Karol Aleksander (zm.
1806 r.) nadał mu nowy statut i nazwę:
Wysoki Książęcy Brandenburski Order Czerwonego Orła. Gdy swe księstwo przekazał
2 grudnia 1792 r. królowi Prus, przeszedł również w ręce pruskie Order. Król
Fryderyk Wilhelm II Hohenzollern nadał mu status drugiego najwyższego orderu rycerskiego w
Królestwie Pruskim, po
Orderze Czarnego Orła.
Insygnia
Order początkowo posiadał cztery klasy, w r.
1861 z okazji koronacji
Wilhelma I na króla Prus ustanowiono także Wielki Krzyż noszony na łańcuchu. Krzyż orderu był typu
Krzyż św. Jerzego, emaliowany na biało. W środkowym medalionie awersu znajdował się czerwony orzeł Brandenburgii z wieńcem laurowym w szponach, w rewersie monogram
FW uwieńczony pruską koroną królewską. Wielki Krzyż Orderu z r. 1861 posiadał czerwone orły między swymi ramionami i monogram
WR (
Wilhelmus Rex) w medalionie awersu, otoczony dewizą orderu "
Sincere et constanter", a w medalionie rewersu datę "Den 18.Octb. 1861". Gwiazdy I i II klasy były srebrne (I kl.: ośmiopromienna, II kl. :
romb i nosiły w środku ukoronowanego czerwonego orła z wieńcem laurowym w szponach. Czerwony Orzeł był tym orderem niemieckim, który posiadał najwięcej odmian: z koroną, z mieczami między ramionami krzyża lub przy zawieszeniu, z liścmi dębowymi, z brylantami, z datami lat wysługi (50 lub 60) itd. Od r. 1861 dzielił drugie miejsce w hierachii z nowym
Orderem Korony. Noszony był na białej wstędze z pomarańczowymi bocznymi paskami. Z orderem związane były dwa srebrne medale wojskowe z r. 1842 i 1871, noszone na jego wstążce. Nie nadawany od r.
1918 order znalazł następcę dopiero w r.
2004, gdy ustanowiono
Brandenburski Order Zasługi, potocznie zwany Orderem Czerwonego Orła.
Bibliografia
- Maximilian Gritzner, Handbuch der Ritter-und Verdienstorden aller Kulturstaaten der Welt, Leipzig 1893
Odznaczenia cywilne
Roter-Adler-Orden