Odtrutka (antidotum) - substancja, która ma zdolność neutralizacji lub zmniejszenia toksyczności trucizny. Jej działanie najczęściej polega na tworzeniu z trucizną niewchłanialnego lub mniej toksycznego związku chemicznego. Wyróżniamy odtrutki swoiste (skierowane przeciw konkretnej truciźnie) i nieswoiste (ogólne, np. mleko czy węgiel aktywny przy zatruciach doustnych).

Najważniejsze odtrutki:

• tlen - w zatruciach tlenkiem węgla, siarkowodorem
• etanol - w zatruciach alkoholem metylowym i glikolem etylenowym
• wersenian dwukobaltowy - w zatruciach cyjanowodorem i cyjankami
• azotyn amylu - w zatruciach cyjankami
• obidoksym - w zatruciach pochodnymi fosfoorganicznymi w celu przywrócenia czynności enzymu acetylocholinesterazy
• nalokson - w zatruciach opioidami
• wersenian dwusodowo-wapniowy - w zatruciach metalami ciężkimi
• penicylina krystaliczna - w zatruciach muchomorem zielonawym
• dimerkaprol - w zatruciach niektórymi metalami
• N-acetylocysteina - w zatruciu paracetamolem
• flumazenil - w zatruciach benzodiazepinami.

Zobacz też: toksykologia.

Toksykologia

Antidot | Antidot | Antidote | Antidote | Antidoto | Antídoto | Противоядие | Antidoti | Antidote | Motgift | Panzehir