Numer kierunkowy, właściwie wskaźnik strefy numeracynej - numer telefoniczny przydzielony dla określonego terytorium, wybierany przed właściwym numerem abonenta, umożliwiający taryfikację rozmów międzystrefowych, międzynarodowych oraz zwiększenie ilości dostępnych numerów poprzez ich powtarzalność w różnych regionach.

Przykładowo w Polsce, aby dodzwonić się do Warszawy z dowolnej części kraju, przed siedmiocyfrowym numerem abonenta wybrać należy "0", potem czterocyfrowy numer operatora sieci międzymiastowej (tzw. prefiks, zazwyczaj każdy operator obsługujący miejscową sieć proponuje usługę wyboru domyślnego prefiksu, wówczas te cztery cyfry można pominąć) oraz numer kierunkowy do Warszawy: "22". Za przydział numerów kierunkowych w Polsce odpowiada Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty.

W następstwie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych, począwszy od 5 grudnia 2005 r. w Polsce obowiązuje zamknięty plan numeracji krajowej. Oznacza to, że międzystrefowe numery kierunkowe w Polsce przestały istnieć i stały się integralną częścią każdego numeru. Wybranie numeru do dowolnego abonenta w Polsce polega obecnie na wybraniu "0"^*, numeru operatora^*, a następnie indywidualnego - dziewięciocyfrowego numeru abonenckiego.

• *: Zarówno wybranie początkowego zera, jak i numeru operatora dotyczy telefonowania z telefonu stacjonarnego. W przypadku telefonów komórkowych wybierany jest od razu dziewięciocyfrowy numer abonenta.

Zobacz też

• Międzynarodowe kody telefoniczne

Linki zewnętrzne

• Lista numerów kierunkowych i przyporządkowanych im stref (województwa i miasta)
• Ministerstwo Infrastruktury
• Wyszukiwarka polskich i zagranicznych numerów kierunkowych

Telekomunikacja | Geokodowanie

Телефонен код | Telefonvorwahl | Telephone numbering plan | Prefijo telefónico | Prefisso telefonico | Netnummer | Телефонный план нумерации | Prifissu tilifònicu | Telefónna predvoľba | Suuntanumero | Телефонний код