Nephroblastoma, inaczej guz Wilmsa
Występowanie
Nephroblastoma jest najczęściej występującym i zarazem najgroźniejszym
nowotworem wieku dziecięcego. Opisany po raz pierwszy w 1899r. przez Wilmsa. Ten rzadki guz jest odnotowywany w ponad 500 nowych przypadkach każdego roku w
USA. Występuje o wiele częściej u dzieci czarnoskórych. Stwierdza się również znaczne częstsze występowanie u dziewczynek niż u chłopców.
W Polsce, jak podaje
Instytut Matki i Dziecka, za tamtejszą kliniką onkologii dziecięcej, stanowi on 8% wszystkich nowotworów u dzieci. Najczęściej wykrywany jest on w wieku przedszkolnym, zdarza się jednak, że jest już wykrywany podczas ciąży za pomocą
USG. IMiD w Warszawie podaje także iż najstarsza hospitalizowana pacjentka miała 11 lat.
Charakterystyka
Zazwyczaj występuje w jednej
nerce aczkolwiek w 5-10% przypadków może występować obustronnie. Często występowaniu jego towarzyszą inne
wady wrodzone układu moczowego czy też kostno-stawowego.
Nowotwór ten rośnie rozprężająco w formie otorebkowanego guza, zazwyczaj w jednym z biegunów nerki ale również może czasem rosnąć odmiedniczkowo, posiada dosyć dużą dynamikę wzrostu, a w niektórych przypadkach może doprowadzić do przebicia
otrzewnej i wystąpienia ostrych objawów otrzewnowych. Posiada bardzo bogate unaczynienie, stąd też jego częsta skłonność do
przerzutowania w bardzo liczne miejsca w stosunkowo krótkim okresie czasu, drogą krwionośną bądź przez naczynia chłonne.
Objawy
Objawy kliniczne: początkowo może nie dawać żadnych objawów. Częste i obfite pocenie się dziecka na brzuchu i plecach może sugerować występowanie guza nie są to jednak objawy diagnostycznie istotne. Nasilające się bóle brzucha,
wymioty,
krwiomocz, a także wyczuwalny w 55% przypadków duży guz w jamie brzusznej przy bardzo dobrym stanie ogólnym dziecka należą do objawów alarmujących (nie tylko w tym przypadku). Guz rośnie niezmiernie szybko w kilka tygodni od pojawienia się pierwszych symptomów może dojść do zajęcia przez niego całej połowy jamy brzusznej. Pojawiający się krwiomocz występuje wprawdzie tylko w 10% przypadków, ale należy przypuszczać, iż w reszcie przypadków występuje krwiomocz mikroskopowy bądź
krwinkomocz.
Diagnostyka
Rozpoznanie ustala się na podstawie badania przedmiotowego polegającego, a także na dokładniejszym zobrazowaniu poprzez
USG, ewentualnie
tomografię komputerową czy też
rezonans magnetyczny. Należy pamiętać o przeciwwskazaniach do tego badania u dzieci. Badanie poziomu
kreatyniny w
surowicy,
mocznika i
elektrolitów obrazujących diagnozuje funkcjonowanie nerek. W przypadku guzów występujących obustronnie konieczne jest wykonanie
arteriografii.
Nephroblatoma różnicuje się z guzem pnia współczulnego (neuroblastoma). Koniecznym do tego badaniem jest wykonanie poziomów katecholamin w moczu, oraz ich metabolitów, w ostateczności można wykonać biopsję cienkoigłową aspiracyjną przez powłoki brzuszne.
Dla ułatwienia klasyfikacji guza określono patomorfologiczne i chirurgiczne stadia zaawansowania klinicznego. Obejmują one stadium od pierwszego do piątego, gdzie V stanowi nerczaka obustronnego.
Leczenie
Leczenie jest operacyjne, a rokowanie zależy od
histologicznego typu guza i jego zaawansowania. Ogólnie na dzień dzisiejszy uzyskuje się ok. 25% wyleczeń.
Choroby nowotworowe
Nephroblastom | Wilms' tumor | Нефробластома