Meduza - jedna z dwóch form morfologicznych parzydełkowców. Jest swobodnie unoszona przez toń morską. Płciowa postać krążkopławów i niektórych stułbiopławów. Ma kształt parasola. Z zapłodnionych jaj meduzy rozwija się planula, a z niej polip.
Meduzy dzielimy na scyphomeduzy, hydromeduzy, cubomeduzy.
Przykład scyphomeduzy to chełbia modra.
Ciało chełbi modrej jest galaretowate i przejrzyste, ponieważ w 95% składa się z wody. Na obwodzie ciała chełbi występują ciałka brzeżne (ropalia) odbierajace bodźce ze środowiska, np. światło. Otwór gębowy służy meduzie do spożywania pokarmu, a jednocześnie do wydalania go. Kiedy meduza nie strawi całego pobranego pokarmu, wydala go tym samym otworem. Wokół otworu gębowego znajdują się cztery płaty gębowe - ramiona. Ramiona zaopatrzone są w komórki parzydełkowe, zaś w nich występuje substancja parząca, która umożliwia chełbi obronę i zdobywanie pokarmu. Przez to że meduza w większości składa się z wody, życie na lądzie było by niemożliwie. Kiedy meduza zostaje wyrzucona na brzeg, zostaje osuszona przez słońce. Meduza rozmnaża się płciowo. Osobniki męskie wytwarzają plemniki natomiast żeńskie - komórki jajowe. Kiedy dojdzie do połączenia się komórki z plemnikiem tworzy się larwa planula, która osiada na dnie. Z niej tworzy się polip - pokolenie bezpłciowe, który rozwija się powoli. Kiedy polip rozwinie sie w pełni, będzie składał sie krążków,czyli będzie strobilą. Drogą strobilizacji (odrywania się w wyniku poprzecznych podziałów) odrywają się efyry, czyli młode meduzy.
Rodzaje parzydełek: