Masayuki Uemura (ur.1943 w Japonii) - w czasie II wojny światowej wraz z rodziną przeniósł się do Kyoto. Jego ojciec był sprzedawcą kimon ale interes nie szedł zbyt dobrze. Ze względu na trudną sytuację finansową rodziny Masayuki wymyślał zabawki i gry a potem je sprzedawał. Nauczył się na przykład konstruować z części znalezionych na złomowiskach, samolociki sterowane za pomocą fal radiowych. Jego pomysłowość i chęć dalszego wymyślania takich wyrafinowanych i skomplikowanych urządzeń doprowadziła go na uczelnię przemysłową gdzie uczył się żeby zostać technikiem elektronikiem. Dzięki swojemu niezwykłemu talentowi po skończeniu edukacji dostał pracę w firmie elektronicznej Sharp, która sprzedawała optyczne półprzewodniki wykorzystywane w bateriach słonecznych.
Pewnego dnia w 1971 lub 1972 szef biura firmy Sharp w Kyoto wysłał Masayuki do siedziby Nintendo na rutynową rozmowę, podczas której miał się dowiedzieć czy nie są zainteresowani kupnem baterii słonecznych. Spotkał się z Gunpei Yokoi, który oświadczył że baterie mogą zostać wykorzystane w produktach służących rozrywce. Niedługo po tym Yokoi zatrudnił Masayuki w firmie. Praca dla Nintendo to było jak powrót do dzieciństwa kiedy to zajmował się robieniem zabawek. Masayuki był dosyć rozbawiony faktem że Nintendo zatrudnia tych "poważnych ludzi" myślących o robieniu zabawek i gier.
Razem z Yokoi zaczynają konstruować Nintendo Beam Gun Games wykorzystując baterie słoneczne Sharpa. Ostatecznie urządzenie kosztowało od 4000 do 5000 jenów i sprzedało się w ilości około 1 mln. egzemplarzy. Jednym z największych projektów, w których brał udział to było skonstruowanie konsoli do gier Famicom oraz Super Famicom. Prace nad konsolą Famicom zostały oficjalnie rozpoczęte w 1981 a po wydaniu konsoli, która stała się kurą znoszącą złote jajka zaczęto zatrudniać nowych ludzi i stworzono kilka grup developerskich. W jednej z nich nazwanej R&D2 znalazł się Masayuki jako główny kierownik mający pod sobą 65 osób.

Japończycy