Martin Carl Philipp Gropius (ur. 11 sierpnia 1824 w Berlinie, zm. 13 grudnia 1880 tamże) - niemiecki architekt epoki historyzmu.

Gropius studiował na Akademii Budowlanej w Berlinie, a następnie działał jako niezalezny architekt. Na studiach poznał kierunek propagowany przez Karla Friedricha Schinkela i Karla Böttichera, kształcił się także w czasie długich podróży po Grecji i Włoszech.

Gropius został w 1856 profesorem Akademii Rzemiosła, a później został członkiem Akademii Nauk w Berlinie i Wiedniu oraz dyrektorem Akademii Sztuki.

Wnukiem brata Martina Gropiusa był Walter Gropius, jeden z najbardziej znanych architektów XX w.

Główne dzieła

• szpital psychiatryczny w Neustadt-Eberswalde
• szpital Berlin-Friedrichshain, 1868-1874
• szpital w Wiesbaden
• gmach uniwersytetu w Kilonii, 1873-1876
• szpital wojskowy Berlin-Tempelhof, 1875-1877
• Muzeum Rzemiosła Artystycznego w Berlinie, 1877-1881 - w stylu neorenesansu wzorowanym na włoskich pałacach, obecnie znane jako Martin-Gropius-Bau i używane jako obiekt wystawowy
• sala koncertowa w Lipsku, 1882-1884) - po śmierci Gropiusa zrealizowana przez Heino Schmiedena

Ponadto według planów Gropiusa zrealizowano wiele domów mieszkalnych i willi w Berlinie i okolicach, m.in.:

• willa Heesego przy Lützow-Ufer
• willa Bleichrödera w Charlottenburgu
• dom Mendelssohna
• dom Grunera
• dom Lessinga

Niemieccy architekci

Martin Gropius | マルティン・グロピウス