Makrolidy, antybiotyki makrolidowe - grupa antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym, które hamują syntezę białek bakteryjnych. Najstarszym i wzorcowym makrolidem jest erytromycyna.

Działanie makrolidów związane jest z wiązaniem się z podjednostką 50S rybosomu, unieczynnianiem tRNA powodującym przedwczesne zakończenie syntezy łańcucha peptydowego. Mechanizm oporności bakterii polega na syntezie metylazy metylującej miejsce docelowego działania antybiotyku.

Przedstawiciele makrolidów to:

• erytromycyna
• spiramycyna
• roksytromycyna
• klarytromycyna
• azytromycyna

Spektrum przeciwbakteryjne obejmuje ziarenkowce G+ i G- (tlenowe i beztlenowe), pałeczki G- (tlenowe i beztlenowe), G+ podłużne (tlenowe i beztlenowe), G- spiralne, a także Chlamydia, Toxoplasma gondii, Mycoplasma. Najwięcej w Europie szczepów opornych jest wśród pneumokoków (Streptococcus pneumoniae). Odsetki szczepów opornych są zróżnicowane i są ściśle związane z częstością stosowania makrolidów w terapii.

Najwyższe stężenie tych antybiotyków jest w miąższu płuca, śluzówce i wydzielinie drzewa oskrzelowego stąd znakomita skuteczność w leczeniu zakażeń dróg oddechowych. Stosowane również skutecznie w leczeniu zakażeń dróg moczowo-płciowych. Odznaczają się dobrą penetracją tkankową, nie dotyczy jednak płynu mózgowo-rdzeniowego. Stosowane są również w leczeniu zakażeń pałeczką krztuśca, kiły, błonicy, trądzika oraz zakażeń przewodu pokarmowego. Jest to najszerzej obok antybiotyków β-laktamowych stosowana grupa antybiotyków.

Linki zewnętrzne

• Makrolidy: erytromycyna, klarytromycyna i azytromycyna

Antybiotyki

Makrolid | Macrolide | Macrólido | Macrolide | マクロライド系抗生物質 | Macrólido | Makrolider