Lukrecja (
Glycyrrhiza) -
rodzaj bylin z rodziny
bobowatych, występujących w południowej
Europie i
Azji.
Systematyka
Gatunki należące do rodzaju lukrecja:
- lukrecja chińska (Glycyrrhiza uralensis)
- lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra L.) - pochodzi z Azji Mniejszej i południowej Europy , w ilościach handlowych uprawiana w : Afganistanie, Chinach, Francji, Hiszpanii, Iraku, Iranie, Mongolii, Rosji, Syrii, Turcji i we Włoszech. Uprawiana również w Polsce.
Znana od prawieków w Chinach,
Egipcie,
Grecji oraz w starożytnym
Rzymie. Wierzono, że jej korzeń posiada moc magiczną.
Zastosowanie
- Roślina lecznicza : Korzeń lukrecji (Radix Glycyrrhizae lub Radix Liqurttiae) po okorowaniu i wysuszeniu ma żółty kolor i jest bezwonny, jest zielem leczniczym.
- Skład chemiczny: Zawiera glicyryzynę nadającą jej specyficzny bardzo słodki smak oraz trójterpeny, flawonoidy, związki kumarynowe, węglowodory, betainę, cholinę, fitosterole.
- Działanie: Korzeń lukrecji ma działanie: przeciwskurczowe, moczopędne, przeciwzapalne, przeciwwrzodowe, przeciwalergiczne, gojące, tonizujące, pobudzające krwawienia miesięczne, immunogenne, cytostatyczne, antynowotworowe, wykrztuśne. Stosowany jest w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, przewlekłych nieżytach przewodu pokarmowego, w niektórych chorobach skórnych, w nieżycie jamy ustnej, gardła i oskrzeli. Badania nad lukrecją wskazują na posiadanie przez nią właściwości przeciwrakowych. Stosować ostrożnie i w rozsądnych ilościach ze względu na możliwość wystąpienia objawów ubocznych (zatrzymywanie jonów sodu i wody oraz utratę jonów potasu - grozi to podwyższeniem ciśnienia tętniczego i zatruciem).
- Wykorzystywany przez przemysł tytoniowy, spożywczy, farmaceutyczny i kosmetyczny oraz z rzadka przez browary.
Rosopsida | Zioła
Süßhölzer | Glycyrrhiza | Glicirizo | Saldymedis