Litwa

Litwa (Lietuva, Republika Litewska, Lietuvos Respublika) – państwo w północnej Europie Wschodniej, jedna z republik nadbałtyckich. Graniczy od zachodu z Rosją, od południa z Polską, od wschodu z Białorusią i od północy z Łotwą. Jest członkiem Unii Europejskiej oraz NATO.

Ustrój polityczny

Parlament

Tak jak w pozostałych krajach nadbałtyckich parlament jest jednoizbowy. Zasiada w nim 141 posłów wybieranych na 4-letnią kadencję. Wybory do parlamentu odbywają się systemem mieszanym, gdzie każdy obywatel ma 2 głosy: jeden oddaje na kandydata ze swojego okręgu (obowiązuje system większościowy), drugi na kandydata z ogólnokrajowej listy (system proporcjonalny).

w wyborach parlamentarnych obowiązuje 5-procentowy próg wyborczy oraz frekwencja 25%
czynne prawo wyborcze od 18 lat
bierne prawo wyborcze od 25 lat

Litewski Seimas ma dominującą pozycję w systemie politycznym kraju:

zarządza wybory prezydenta, ale może zdjąć go także z urzędu, niezależnie od opinii Sądu Konstytucyjnego, większością kwalifikowaną 3/5 - taki impeachment miał miejsce w 2004 roku wobec prezydenta Paksasa, którego zastąpił poprzedni prezydent Adamkus (wybrany oczywiście w wyborach)
ma zapisaną w konstytucji wyłączność ustawodawczą (w przeciwieństwie do Rosji, sąsiada Litwy, gdzie prezydent ma prawo do wydawania dyrektyw z mocą ustaw)
zatwierdza nowy rząd i przez całą kadencję sprawuje nad nim kontrolę (także nad poszczególnymi ministrami) przez tajne, podwójnie głosowane votum nieufności, votum zaufania przy powołaniu nowego gabinetu lub gdy zmieniła się połowa składu obecnego, stworzenie stanowiska lidera opozycji i powszechną praktykę zapytań poselskich
powołuje Kontrolerów Państwowych, którzy sprawdzają prawidłowość zarządzania majątkiem państwowym i prawidłowość wykonywania założeń budżetu uwaga brak przedstawienia ustawy budżetowej przez rząd nie jest równoznaczne z jego dymisją jak w Polsce
głosuje wniosek o zmianę konstytucji (oprócz art.1 i 14 które mogą być zmienione tylko drogą referendum) dwukrotnym głosowaniem 2/3 większości bezwzględnej
większością 3/5 może pozbawić mandatu deputowanego (w Polsce zniesienie mandatu jest niemożliwe, można jedynie uchylić immunitet)

Prezydent

Wybierany w wyborach powszechnych, 4-przymiotnikowych na 5 letnią kadencję, którą powtórzyć może tylko raz.
By zostać prezydentem Litwy trzeba mieć ukończone 40 lat i co najmniej od 3 miesięcy mieszkać na terytorium państwa, będąc jego pełnoprawnym obywatelem. Ten zapis konstytucyjny, podobnie jak kilka innych, ma chronić przed wpływami rosyjskiej mniejszości na politykę.
Prezydent oprócz wspomnianej wcześniej odpowiedzialności przed Seimas, ma także obowiązek składania corocznego orędzia o stanie państwa
Zarządza nowe wybory do parlamentu z powodu braku votum zaufania dla rządu, samorozwiązania Seimas
ma prawo veta wobec ustaw Sejmas
jest arbitrem
nadaje odznaczenia
może wystąpić z wnioskiem o odebranie mandatu posłowi
kształtuje wizerunek państwa, jest jego reprezentantem
mianuje premiera, dowódcę wojska, sędziów SK, dyplomatów itd.
ma prawo łaski
posiada inicjatywę ustawodawczą

Rząd

Rząd kształtowany jest przez kandydata na premiera wskazanego przez Prezydenta i musi uzyskać votum zaufania Seimas^* Składa się z premiera i ministrów(nie ma vice-ministrów ani vice-premiera)i obraduje na posiedzeniach rządu

głównym zadaniem rządu jest opracowanie i realizowanie budżetu państwa (co sprawdzają specjalni kontrolerzy)

ma inicjatywę ustawodawczą

odpowiada kolegialnie i indywidualnie (ministrowie) przed Seimas

Przestrzeganie praw i swobód

W raporcie „Freedom in the World 2005”, ogłoszonym przez Freedom House, Litwa znalazła się w kategorii państw „Wolne” ze wskaźnikiem 2,0 w 7-stopniowej skali. raport (s. 21)

Wolność prasy i mediów: w raporcie "Freedom of the Press 2004" Litwa znalazła się w kategorii państw „Wolne” na 33 miejscu na 193 (razem z Cyprem i Japonią, tuż przed Francją i Polską) ze wskaźnikiem 18 w 100-stopniowej skali. raport (od s. 18)

Podział administracyjny

Litwa apskritys.png 10 obwodów (apskrities) podzielonych na 60 okręgów (rajonas), w tym 9 samorządów - miast wydzielonych:

Geografia

Długość wybrzeża: 99 km
Całkowita granica lądowa: 1 273 km
- Długość granic z sąsiadującymi państwami: Białoruś 502 km, Łotwa 453 km, Polska 91 km, Rosja 227 km
Najwyższy punkt: Juozapinės Kalnas (Góra Józefowa) 292 m n.p.m.
Najniższy punkt: Morze Bałtyckie 0 m
Najdłuższa rzeka: Niemen 937 km

Litwa posiada niewiele własnych bogactw naturalnych - jest zasobna głównie w złoża torfu, żwiru, dolomitu, anhydrytu i bursztynu.

Krainy geograficzne

Demografia

(2005)

Liczba ludności

3 596 617

Ludność według wieku

0 - 14 lat

16,1% (mężczyźni 297 271; kobiety 282 269)

15 - 64 lat

68,7% (mężczyźni 1 206 731; kobiety 1 264 359)

ponad 64 lata

15,2% (mężczyźni 186 979; kobiety 359 008)

Średnia wieku

całej populacji

37,8 lat

mężczyźni

35,2 lat

kobiety

40,5 lat

Przyrost naturalny

-0,3%

Współczynnik urodzeń

8,62 urodzeń/1000 mieszkańców

Współczynnik zgonów

10,92 zgonów/1000 mieszkańców

Współczynnik migracji

-0,71 migrantów/1000 mieszkańców

Ludność według płci

przy narodzeniu

1,06 mężczyzn/kobiet

poniżej 15 lat

1,05 mężczyzn/kobiet

15 - 64 lat

0,95 mężczyzn/kobiet

powyżej 64 lat

0,52 mężczyzn/kobiet

w całej populacji

0,89 mężczyzn/kobiet

Umieralność noworodków

w całej populacji

6,89 śmiertelnych/1000 żywych

płci męskiej

8,25 śmiertelnych/1000 żywych

płci żeńskiej

5,45 śmiertelnych/1000 żywych

Oczekiwana długość życia

w całej populacji

73,97 lat

mężczyzn

68,94 lat

kobiet

79,28 lat

Rozrodczość

1,19 urodzeń/kobietę

Współczynnik dorosłych z HIV/AIDS

0,1% (2001)

Liczba osób żyjących z HIV/AIDS

1 300 (2003)

Liczba zmarłych na HIV/AIDS

poniżej 200 (2003)

Grupy etniczne

Litwini

83,4%

Polacy

6,7%

Rosjanie

6,3%

Białorusini

1,2%

inne

2,4%

Języki

litewski, polski, rosyjski, białoruski

Miasta Litwy

Największe miasta na Litwie:

	miasto	liczba mieszkańców (2005)
1	Wilno	540 300
2	Kowno	361 300
3	Kłajpeda	187 400
4	Szawle	129 000
5	Poniewież	115 600
6	Olita	69 500
7	Mariampol	47 700
8	Możejki	41 400

Zobacz też: miasta na Litwie.

Historia

Najstarsze znaleziska archeologiczne na Litwie pochodzą z XI tysiąclecia p.n.e. i reprezentują tzw. kulturę Madlen, Briome, Liungbiu, Arensburg...Swidry (IX grupa genetyczna). Z IV-III tysiąclecia p.n.e. występowała kultura Kunda-Narewka na obszarze od jeziora Ładoga po północną Białoruś, obejmującym tereny dzisiejszej Łotwy i Estonii, sięgającym od zbiegu Wilii i Niemna poza rzekę Pregołę na zachodzie. W III tysiącleciu p.n.e. na tereny współczesnej Litwy napłynęły ludy mówiące językami ugrofińskimi (VIII grupa genetyczna) (jak współcześni Estończycy, Węgrzy i in.). Na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. przybyły ze wschodu Indoeuropejczycy. Niektórzy badacze przyjmują, że właśnie wśród nich należy doszukiwać się przodków Bałtów, a więc także Litwinów. Wiele wskazuje również na to, że Bałtowie mogli przybyć na te tereny w czasie drugiej wielkiej migracji Indoeuropejczyków (ok. XII w. p.n.e.).

Pochodzenie nazwy Litwy (Lietuva) nie zostało jednoznacznie wyjaśnione. Przyjmuje się, że pochodzi ona od nazwy rzeki Leita, co oznaczałoby „ludzi znad rzeki”, bądź „kraj nad rzeką”. Chrzest Litwy 1387 Matejko.JPG]] Do końca XIII w. tereny Litwy zamieszkiwały liczne plemiona, które nie tworzyły zwartego organizmu państwowego. Dopiero od XIII w. związkom plemiennym zaczęli przewodzić książęta – kunigasi - spośród których największe znaczenie mieli Ryngoldowiczowie, których najlepszym przedstawicielem był Mendog (Mindaugas). Mendog skupił władze w jednym ręku, w 1251 r. przyjął chrzest, a w 1253 koronował się w Nowogródku na jedynego w historii króla Litwy. Z powodzeniem walczył z Krzyżakami i Tatarami. W 1261 porzucił chrześcijaństwo. Panowanie Mendoga zakończyło się gwałtownie w 1263 roku, po zabójstwie władcy.

Mendoga godnie zastąpił w 1315 r. Giedymin (Gediminas), który rządził przez ponad 20 lat. Skuteczne rządy doprowadziły do umocnienia się państwa i dobrych stosunków z Królestwem Polskim (np. żoną Kazimierza Wielkiego była córka Giedymina, Aldona, która na chrzcie przyjęła imię Anna). Algirdas Brazauskas 1998.jpg | Olgierd i Kiejstut: synowie Giedymina, sprawowali rządy od 1344r. W 1377 r. – śmierć Olgierda, jednego z największych średniowiecznych polityków. Litwa w trudnej sytuacji, ze względu na częste najazdy Krzyżaków.

Po śmierci Kiejstuta władzę obejmuje syn Olgierda, Jagiełło (Jogaila). Wchodząc w sojusz z Polską, Jagiełło godzi się pojąć za żonę Jadwigę Andegaweńską i zostać królem Polski. Podpisuje w 1385 r. akt w Krewie, na mocy którego zobowiązuje się przyjąć chrzest, objąć chrystianizacją Litwę, a także wg niektórych źródeł włączyć Litwę do Polski.

Witold Książę litewski, syn Kiejstuta, odzyskuje ojcowiznę i od 1392 r. obejmuje panowaniem Wilno i całe Wielkie Księstwo Litewskie. Mądre reformy umacniają Litwę. Rozumie potrzebę utrzymywania dobrych stosunków z Polską, zawiera z Jagiełłą umowę wileńsko-radomską (1400-1401), na mocy której zostaje dożywotnim władcą Wielkiego Księstwa Litewskiego, a także uznaje się za wasala Polski.

W 1410 pod Grunwaldem (Žalgiris) ma miejsce jedna z największych bitw europejskiego średniowiecza, w wyniku której rozgromiona zostaje doszczętnie cała armia krzyżacka, wspierana przez znamienitych rycerzy z całej Europy. Jest to jedno z największych zwycięstw militarnych w historii Polski i Litwy.

2 października 1413 Unia horodelska wprowadziła instytucję odrębnego wielkiego księcia na Litwie, wspólne sejmy i zjazdy polsko-litewskie, urzędy wojewodów i kasztelanów na Litwie, a litewską szlachtę zrównała z polskimi rodami. Po tej unii Litwa staje sie niezależnym politycznie państwem, na czele którego zasiada wielki książę. Pierwszym wielkim ksieciem byl Witold. Litwa zobowiązała się też do niezawierania sojuszów z wrogami Polski.

Wielki książę Witold (Vytautas) zmarł w Trokach w 1430 roku, pochowano go w katedrze wileńskiej, a okres jego panowania uznano za najświetniejszy w dziejach Litwy. Pozostawił potężne, samodzielne państwo, rozciągające się od Bałtyku po Morze Czarne, na wschodzie graniczące z Moskwą.

W 1569 r. podpisano dokument (Unia lubelska) powołujący do życia Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Powstałe państwo miało charakter federalny, ale Litwa była w nim krajem drugorzędnym.

Na początku XVI w. na Litwie, podobnie jak w całej Europie, pojawiła się idea reformacji. Pierwszymi protestantami na Litwie byli luteranie. W 1569 r. sprowadzono na Litwę jezuitów, by walczyli z reformacją. Już w następnym roku założyli oni w Wilnie kolegium, które w 1579 r. Stefan Batory przekształca w akademię – pierwszy uniwersytet w Europie Wschodniej.

XVII i XVIII w. upłynęły Litwie pod znakiem wojen, w wyniku których Litwa stopniowo traciła swoje terytoria. Wojna z Moskwą, powstanie Chmielnickiego, najazd Szwedów, podpisanie przez hetmana Janusza Radziwiłła w Kiejdanach unii ze Szwedami, zerwanie traktatów z Polską i uznanie w niej Karola X Gustawa za władcę zwierzchniego Litwy (Janusz Radziwiłł liczył, że sam zostanie władcą litewskim).

Kolejne wieki nie przyniosły Litwie dobrych czasów. Klęski żywiołowe, głód, zarazy, wojny domowe, wojna północna między Szwecją i Rosją, pustoszyły terytorium Litwy. Po ziemie osłabionej Rzeczypospolitej Obojga Narodów sięgnęli wreszcie sąsiedzi. 1772 r. – pierwszy rozbiór, 1793 – kolejny, 1795 – III rozbiór, po upadku powstania kościuszkowskiego, Litwa zostaje ostatecznie podzielona pomiędzy Rosję (Auksztota i Żmudź) i Prusy (Suwalszczyzna).

1812 – wkroczenie wojsk napoleońskich, reaktywowano Wielkie Księstwo Litewskie. Po klęsce Napoleona, Żmudź i Wileńszczyzna przydzielona zostaje na kongresie wiedeńskim do Rosji. Suwalszczyzna (przydzielona przez Napoleona do Księstwa Warszawskiego jest częścią Królestwa Polskiego.

Po wojnie rosyjsko-napoleońskiej powstaje: Towarzystwo Filomatów, Towarzystwo Filaretów i Towarzystwo Szubrawców – organizacje stawiające sobie za cel poprawę sytuacji społecznej. Nie działają jednak one długo, bo do 1823 r.

Do powstania listopadowego Litwa przyłącza się dopiero w marcu 1831 r. Po upadku powstania, na Litwę spadają srogie kary, m.in. zlikwidowano Uniwersytet Wileński, zamknięto klasztory i szkoły, nastąpiły zsyłki ludności w głąb Rosji. Powstanie styczniowe (1863) przyczyniło się do nasilenia represji wobec mieszkańców, zaczęto rusyfikować wsie i miasta na niebywałą skalę. Litwini jednak pod wpływem patriotycznych głosów dawali odpór rusyfikacyjnym zabiegom urzędników carskich. W 1883 r. zaczęto wydawać pierwsze litewskie czasopismo „Aušra” (jutrzenka), potem kolejne: „Šviesa” (światło), „Varpas” (dzwon) i „Ūkininkas” (rolnik).

Z wybuchem I Wojny Światowej wiązano nadzieje, na odzyskanie niepodległości, jednak od 1915 Litwa znalazła się pod okupacją niemiecką. We wrześniu 1917 roku w Wilnie wybrano Radę Litewską tzw. Tarybę. 16 lutego 1918 r. Taryba ogłasza niepodległość i powstanie niepodległej Litwy, w rzeczywistości częściowo uzależnionej od Niemiec, dzień ten jest obchodzony, jako Dzień Odzyskania Niepodległości.

Taryba powołała rząd, przeciw któremu wystąpiła Komunistyczna Partia Litwy, która stworzyła Tymczasowy Rząd Robotniczo-Włościański, a po wkroczeniu na Litwę Armii Czerwonej w następnym roku ogłosiła powstanie Litewsko-Białoruskiej Republiki Socjalistycznej. Już następnego miesiąca wojska Taryby, wspierane przez armię niemiecką, przystąpiły do kontrofensywy, a Wilno zajęło Wojsko Polskie. Ostatecznie władzę nad Litwą przejęła Taryba. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej Rosjanie zwrócili Litwie Wilno.

W 1920 roku gen. Lucjan Żeligowski, z polecenia naczelnego wodza, Józefa Piłsudskiego, wraz z dywizją litewsko-białoruską złożoną z Polaków pochodzących z Wileńszczyzny, wkracza na Litwę i zajmuje Wilno. Gen. Żeligowski tworzy wówczas Litwę Środkową. Dnia 20 lutego 1922 r. Sejm Wileński wydaje deklaracje o połączeniu Litwy Środkowej z Polską.

23 sierpnia 1939 r. III Rzesza i Związek Radziecki zawarły tajny układ (pakt Ribbentrop-Mołotow), który umieszczał Litwę w niemieckiej strefie wpływów. Po pokonaniu Polski przez Niemcy i Rosję w kampanii wrześniowej, Sowieci oddali zajęte Wilno Litwinom. Ostatecznie ponieważ armie niemieckie znacznie przekroczyły na wschodzie ustaloną linię podziału Polski na Wiśle i Sanie, w ramach rekompensaty Hitler oddał Litwę w rosyjską strefę wpływów Związkowi Radzieckiemu. Dokonując licznych prowokacji granicznych 1940 ZSRR wysunął wobec Litwinów ultimatum, żądając utworzenia baz sowieckich na terytorium republiki. 15 czerwca 1940 150 tysięczna armia radziecka rozpoczęła okupację Litwy. Kilkanaście dni przed wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej, rozpoczęto deportacje 35 tysięcy ludności na Syberię. Lithuanian SSR coa.png]] Okupacja niemiecka, dawała Litwie stosunkowo dużo wolności i praw. Latem 1944 r. Armia Czerwona wypiera Niemców i przywraca władzę radziecką, z którą do 1952 r. walczą litewskie oddziały partyzanckie. Rządy Stalina przyczyniły się do kolejnych represji i wysiedleń na masową skalę.

Pod koniec lat 80 rozpoczął się nowy okres odrodzenia narodowego na Litwie. Organizowano masowe demonstracje pod hasłem przywrócenia niepodległości. 11 marca 1990 r. Litwa ogłosiła deklarację niepodległości, na co zareagowała stanowczo Moskwa wprowadzając na ulice Wilna czołgi. 13 stycznia 1991 nastąpił szturm rosyjski na wieżę telewizyjną. Sowieci zabili 15 bezbronnych cywilów a 700 zostało rannych. Jednak Litwini dopięli swego i 17 września 1991 roku zostali przyjęci w poczet członków ONZ, a rok później odbyły się pierwsze wolne wybory do sejmu.

Więcej i historii Litwy http://www.lietuva.lt/index.php?Lang=27650&ItemId=27824

Współczesna scena polityczna

10 października 2004 roku odbyła się pierwsza tura kolejnych wyborów do parlamentu litewskiego (Seimas). Według nieoficjalnych danych w wyborach parlamentarnych w okręgu wielomandatowym (70 miejsc w parlamencie) głosy rozłożyły się następująco:

Partia Pracy 28,6% (22 miejsca)
Koalicja A. Brazauskasa i A. Paulauskasa 20,7% (16 miejsc)
Związek Ojczyzny 14,6% (11 miejsc)
Koalicja R. Paksasa 11,4% (9 miejsc)
Związek Liberałów i Centrystów 9,1% (7 miejsc)
Związek Rolników i Nowej Demokracji 6,6% (5 miejsc)

Akcja Wyborcza Polaków na Litwie uzyskała 3,79% i nie przekroczyła pięcioprocentowego progu wyborczego.

W okręgach jednomandatowych (71 miejsc w parlamencie) w pierwszej turze zostało wyłonionych 5 parlamentarzystów (3 miejsca - Koalicja A. Brazauskasa i A. Paulauskasa, 1 miejsce - Partia Pracy, 1 miejsce - Akcja Wyborcza Polaków na Litwie).

Frekwencja wyborcza wyniosła 46%.

Druga tura, która ostatecznie uformowała parlament litewski (Seimas), odbyła się 24 października 2004 roku.

Zobacz też:

Gospodarka

Litwa w rankingach

1) Wskaźnik Rozwoju Społecznego 2004 Human Development Index), stosowany przez Program Rozwoju Narodów Zjednoczonych: Litwa zajęła 41 miejsce (na 177) w grupie krajów wysoko rozwiniętych. Sąsiedzi Litwy zajęli lokaty: Rosja 57., Polska 37., Białoruś 62., Łotwa 50.

2) Wskaźnik Jakości Życia 2004 (Quality of Life Index, The Economist): 63 miejsce na 111 (Rosja 105., Polska 48., Białoruś 100., Łotwa 66.). Ranking

3) Wskaźnik Wolności Gospodarczej 2005 (Index of Economic Freedom, Heritage Foundation i The Wall Street Journal): podobnie jak większość "starej" UE, Litwa została zakwalifikowana do grupy państw o "w zasadzie wolnej gospodarce" i zajęła 23 miejsce. Rosja 124., Polska 41., Białoruś 143., Łotwa 28, Estonia 4. Ranking (od s. 9), mapa wolności gospodarczej.

4) Wskaźnik Konkurencyjności Gospodarki: 36 miejsce w rankingu 104 państw (Rosja 70., Polska 60., Estonia 20). Światowe Forum Ekonomiczne: Światowy Raport Konkurencyjności 2004-2005

5) Wskaźnik Percepcji Korupcji 2004 (Corruption Perceptions Index 2004, Transparency International): 44. miejsce na 146, razem z Kuwejtem i RPA (Rosja 90., Polska 67., Białoruś 74., Łotwa 57., Estonia 31.) Ranking.

6) Produkt krajowy brutto (World Factbook, 2004)

PKB: 45,23 mld USD
PKB na jednego mieszkańca: 12 500 USD (wg parytetu siły nabywczej)
Wzrost PKB: 6,6%.
Struktura PKB: udział rolnictwa wynosi 6,1%, przemysłu 33,4%, usług 60,5%.

7) Wzrost produkcji przemysłowej w 2004: 12%

8) Inflacja (2004): 1,1%

9) Stopa bezrobocia (2004): 8%.

Kultura i święta

Liet-etno-regionai.png

Regiony etnograficzne

Litwa to nieduży kraj, dlatego regiony etnograficzne są dosyć podobne, mimo tego łatwo można odróżnić pięć:

Auksztota (Aukštaitija)
Dzukija (Dzūkija)
Kraj Kłajpedzki (Klaipėdos kraštas)
Suwalszczyzna (Suvalkija)
Żmudź (Žemaitija)

Święta na Litwie

Święta państwowe

Źródło: Ustawa Republiki Litewskiej o dniach świątecznych ("Lietuvos Respublikos Švenčių dienų įstatymas")

1 stycznia: Nowy Rok („Naujieji metai”)
16 lutego: Dzień odbudowania Państwa Litewskiego („Lietuvos valstybės atkūrimo diena”)
11 marca: Dzień odzyskania niepodległości Litwy („Lietuvos nepriklausomybės atkūrimo diena”)
niedziela i poniedziałek: Wielkanoc chrześcijańska ("Velykos”)
1 maja: Międzynarodowy Dzień Pracy („Tarptautinė darbo diena”)
pierwsza niedziela maja: Dzień Matki („Motinos diena”)
24 czerwca: Noc Świętojańska („Rasos” lub inaczej „Joninės”), Narodzenie Jana Chrzciciela
6 lipca: Dzień Państwowy - Dzień Koronacji Króla Litwy Mendoga („Valstybės (Lietuvos karaliaus Mindaugo karūnavimo) diena”)
15 sierpnia: Zielna („Žolinės”), Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny („Švč. Mergelės Marijos ėmimo į dangų diena”)
1 listopada: Dzień Wszystkich Świętych („Visų Šventųjų diena”)
25-26 grudnia: Boże Narodzenie („Kalėdos”)

Narodowe i religijne święta

Ze względu na wielowiekowe zwiążki z Polską, Litwa jest jedynym krajem katolickim spośród byłych republik ZSRR.

6 stycznia: Trzech Króli („Trys karaliai”)
25 stycznia: Środek zimy („Pusiaužiemis”)
2 lutego: Gromnice („Grabnyčios”), Dzień Perkuna („Perkūno diena”), Ofiarowanie Pańskie („Kristaus Paaukojimo šventė”)
pomiędzy 5 lutego i 6 marca: Zapusty („Užgavėnės”)
następny dzień po Zapustach: Popielec („Pelenų diena”)
1 kwietnia: Dzień kłamcy czyli Prima Aprilis („Melagio diena”)
od Zapustów do Wielkanocy: Wielki Post („Gavėnia”)
tydzień przed Wielkanocą: Niedziela palmowa („Verbų sekmadienis”)
23 kwietnia: Jurginės, Dzień pastucha („Ganiklio diena”)
8 maja: Św. Stanisława („Šv. Stanislovas”), Cybulinis („Cibulinis”)
13 maja: Dzień Miłości („Meilės diena”), Święto bogini Miłdy („deivės Mildos verte”)
6 tygodni po Wielkanocy: Szesztines („Šeštinės”) czyli Wniebowstąpienie Pańskie („Kristaus dangun įžengimo šventė")
7 tygodni po Wielkanocy: Zielone Świątki („Sekminės”)
8 września: Szilines („Šilinės”) czyli Narodzenie Najświętszej Marii Panny („Švč. Mergelės Marijos gimimo diena")
od końca listopada do Wigilii: Adwent („Adventas”)
24 grudnia: Wigilia Bożego Narodzenia („Kūčios”)

Inne (nie tradycyjne) święta obchodzone na Litwie

Galeria fotografii

Zobacz też

Linki zewnętrzne

http://www.Lietuva.lt/
Kalendarz roczny (po litewsku)
Litwa - Informacje
Zdjęcia z Litwy w obiektywie Krzysztofa Dery

NATO | Litwa

Państwa członkowskie Unii Europejskiej

Gourt Home::Gourt :: Litwa

Ustrój polityczny

Parlament

Prezydent

Rząd

Przestrzeganie praw i swobód

Podział administracyjny

Geografia

Krainy geograficzne

Demografia

Miasta Litwy

Historia

Współczesna scena polityczna

Gospodarka

Litwa w rankingach

Kultura i święta

Regiony etnograficzne

Święta na Litwie

Święta państwowe

Narodowe i religijne święta

Inne (nie tradycyjne) święta obchodzone na Litwie

Galeria fotografii

Zobacz też

Linki zewnętrzne