Gourt Home::Gourt :: Leszek Miller
Leszek Cezary Miller (ur. 3 lipca 1946 w Żyrardowie) - polski polityk lewicowy, długoletni lider SLD, premier rządu RP w latach 2001-2004. Zobacz skład rządu premiera Leszka Millera.
Dzieciństwo i młodość
Leszek Miller pochodzi z ubogiej, robotniczej rodziny: ojciec był krawcem, matka szwaczką. Rodzice rozstali się, gdy Leszek miał pół roku - ojciec Florian opuścił rodzinę, a Leszek nigdy potem nie utrzymywał z nim kontaktu. Matka wychowywała go w duchu religijnym - zgodnie z jej życzeniem był on nawet przez pewien czas ministrantem.
Trudne warunki życiowe sprawiły, że po ukończeniu szkoły zawodowej 17-letni Leszek rozpoczął pracę w Zakładach Przemysłu Lniarskiego w Żyrardowie - naukę kontynuował wieczorowo w Technikum Elektroenergetycznym. Wkrótce potem odbył służbę wojskową na okręcie podwodnym ORP Bielik.
Kariera w PRL
Karierę rozpoczął od działalności w ZMS. Był przewodniczącym Zarządu Zakładowego, później był członkiem Komitetu Miejskiego. Po powrocie ze służby wojskowej, w 1969 wstąpił do PZPR. W tym samym roku wziął ślub kościelny z młodszą o trzy lata Aleksandrą. Millerowie mają syna Leszka i wnuczkę Monikę.
W latach 1973-1974 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Zakładowego PZPR. Po otrzymaniu partyjnej rekomendacji rozpoczął studia politologiczne w partyjnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych i skończył je w 1977. Po studiach pracował w Komitecie Centralnym kierując Zespołem, a następnie Wydziałem ds. Młodzieży, Kultury Fizycznej i Turystyki.
W lipcu 1986 Leszek Miller został wybrany I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Skierniewicach. W grudniu 1988 wrócił do Warszawy w związku z awansem na sekretarza Komitetu Centralnego PZPR.
Uczestniczył, jako przedstawiciel strony rządowej, w obradach historycznego "Okrągłego Stołu", gdzie razem z Andrzejem Celińskim współprzewodniczył podzespołowi ds. młodzieży (był to jedyny stolik, który zakończył obrady bez podpisania porozumienia). W 1989 roku został członkiem Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR.
III Rzeczpospolita
Po rozwiązaniu PZPR był współzałożycielem SdRP (do marca 1993 roku pełnił funkcję sekretarza generalnego, później był wiceprzewodniczącym, a od grudnia 1997 przewodniczącym). W grudniu 1999, na kongresie założycielskim SLD został wybrany jego przewodniczącym, którą to funkcję sprawował nieprzerwanie, aż do lutego 2004. W latach 1997-2001 był przewodniczącym Klubu Parlamentarnego SLD.
W 1989 kandydował bez powodzenia z województwa skierniewickiego do Senatu. W następnych wyborach (1991) był liderem listy wyborczej SdRP w Łodzi i po znaczącym sukcesie wyborczym zasiadł w ławach sejmu, zostając przewodniczącym grupy parlamentarnej SdRP. W trzech kolejnych wyborach do Sejmu startował ciągle z Łodzi otrzymując za każdym razem coraz więcej głosów, (od 50 tys. w 1991 do 146 tys. w 2001), mandat poselski sprawował do 2005 roku.
Przez cały ten okres pozostawał jednym z czołowych polityków lewicy. Na początku lat 90 wspólnie z Mieczysławem Rakowskim był podejrzanym w sprawie tzw. moskiewskiej pożyczki. Po ujawnieniu tej afery w 1991 Włodzimierz Cimoszewicz wezwał Millera by z powodu ciążących na nim zarzutów nie składał poselskiego ślubowania. Po umorzeniu śledztwa w tej sprawie premier Cimoszewicz powołał Millera na stanowisko ministra, Szefa Urzędu Rady Ministrów i ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w swoim rządzie. Z kolei Cimoszewicz był ministrem Spraw Zagranicznych w gabinecie kierowanym przez Leszka Millera.
W latach 1993-1996 Miller był ministrem Pracy i Polityki Społecznej w rządzie Waldemara Pawlaka i Józefa Oleksego, w 1996 ministrem - Szefem Urzędu Rady Ministrów, a w 1997 ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wtedy też zyskał przydomek "kanclerz".
Leszek Miller odegrał istotną rolę w zakończeniu sprawy płk.Ryszarda Kuklińskiego. Był za to ostro krytykowany w swoim środowisku politycznym. Z podobną dezaprobatą spotkało się poparcie Millera dla konkordatu z Watykanem i kandydatury Leszka Balcerowicza na prezesa NBP.
W okresie rządów AWS, Leszek Miller był szefem opozycji parlamentarnej, prowadząc walkę polityczną z tym ugrupowaniem i jednocześnie konsolidując wokół własnej osoby większość liczących się ugrupowań lewicowych. W 1999 roku doprowadził do utworzenia jednolitej partii politycznej - Sojuszu Lewicy Demokratycznej, która odniosła wielki sukces wyborczy.
Premier
Po przygniatającym zwycięstwie SLD-UP (41%, następna w kolei partia ..12%) w wyborach parlamentarnych 2001 otrzymał z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego 19 października 2001 roku nominację na premiera RP wraz z misją tworzenia rządu, który 26 października 2001 roku otrzymał od Sejmu wotum zaufania stosunkiem głosów 306:140 przy 1 głosie wstrzymującym się. 16 osobowy gabinet Millera był jak dotąd najmniejszym rządem RP.
Rząd Leszka Millera odziedziczył po swoich prawiocowych poprzednikach niezwykle trudną sytuację gospodarczą kraju, ponad 18 procentowe bezrobocie, wysoki poziom długu publicznego, stagnację gospodarczą). Pod koniec rządów Millera nastąpił bardzo wysoki, ponad 6 procentowy wzrost gospodarczy, który jednak zbyt powoli zaczął się przekładać na spadek bezrobocia. W czasie jego rządów przeprowadzono niepopularny program cięć w wydatkach publicznych, niezbyt udaną reformę finansowania opieki zdrowotnej, kontynuowano reformę systemu podatkowego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, podjęto nieudaną próbę uporządkowania rynku mass-mediów. Przeprowadzono znaczne obniżenie podatków - do 19 procent dla osób prawnych oraz osób prowadzących działalność gospodarczą a także przyjęto ustawę o swobodzie działalności gospodarczej. Przeprowadzono też gruntowną reformę strukturalną służb specjalnych (rozwiązano UOP powołano zaś ABWi Agencję Wywiadu. Równolegle kontynuowano też dostosowania instytucjonalno-prawne związane z przystąpieniem do Unii Europejskiej i negocjowano warunki akcesji, co było głównym, strategicznym celem gabinetu Millera. 13 grudnia 2002 roku na szczycie w Kopenhadze (Dania) premier Leszek Miller zakończył negocjacje z Unią Europejską. 16 kwietnia 2003 w Atenach Miller wraz z W. Cimoszewiczem i D. Hübner podpisał Traktat Akcesyjny wprowadzający Polskę do Unii Europejskiej. Rząd Millera we współdziałaniu z różnymi siłami politycznymi i społecznymi przeprowadził zakończone sukcesem referendum akcesyjne. W dniach 7 i 8 czerwca 2003 roku za wejściem Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej opowiedziało się aż 77.45 procent uczestników referendum. Frekwencja sięgnęła 58.85 procent.
Leszek_Miller.JPG (styczeń 2003)]]
Rząd Premiera Millera, wspólnie z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim podjął w marcu 2003 decyzję o przystąpieniu do tzw. koalicji antyterrorystycznej i wysłanie polskich wojsk do Iraku w ramach międzynarodowej kampanii mającej na celu obalenie rządów Saddama Husajna. Leszek Miller był także sygnatariuszem znanego listu ośmiu europejskich premierów solidaryzujących się ze stanowiskiem USA w sprawie Iraku (styczeń 2003)
4 grudnia 2003 roku doznał bardzo ciężkich obrażeń w wyniku katastrofy lotniczej rządowego śmigłowca Mi-8 pod Warszawą. Mimo tego 13 grudnia wziął udział w szczycie UE w Kopenhadze, gdzie we współdziałaniu z delegacją Hiszpanii zablokował niekorzystną dla Polski Konstytucję UE. Wzbudziło to szacunek dla Premiera nawet wśród jego przeciwników politycznych z prawicy.
Pod koniec sprawowania urzędu, rząd Leszka Millera zanotował najniższy poziom poparcia społecznego ze wszystkich rządów, które sprawowały władzę od 1989. Było to spowodowane głównie utrzymującym się ciągle dramatycznie wysokim bezrobociem, ujawnieniem afer korupcyjnych z aferą Rywina na czele i przypisaniem tych afer na podstawie dość wątłych dowodów rządowi, oraz próbą realizacji planu zmniejszenia wydatków socjalnych (tzw. ,,Plan Hausnera")
W efekcie krytyki w macierzystej partii SLD, w lutym 2004 Leszek Miller zrezygnował z przewodniczenia tej partii. Miller był krytykowany za zbytni liberalizm i podkreślanie roli mechanizmów wolnorynkowych w gospodarce. Wytykano mu, że jego akceptacja dla podatku liniowego jest nie do pogodzenia z doktryną lewicową. Był także utożsamiany z "wodzowskim stylem" kierowania partią. 26 marca 2004 po utworzeniu przez marszałka sejmu Marka Borowskiego rozłamowej partii - Socjaldemokracji Polskiej podjął decyzję o ustąpieniu z urzędu premiera 2 maja 2004 w dzień po wejściu Polski do Unii Europejskiej. 1 maja razem z prezydentem Kwaśniewskim uczestniczył w Dublinie w uroczystej ceremonii przyjęcia 10 krajów, w tym Polski do Unii Europejskiej.
W politycznej próżni
W 2005 roku Leszek Miller mimo poparcia łódzkiego oddziału SLD, nie został wpisany na listę wyborczą do Sejmu. Otrzymał jednocześnie propozycję startu do Senatu, której nie przyjął. Odsunięcie starych działaczy było przedstawiane w mediach jako "odmłodzenie Sojuszu". Po wyborach zajął się publicystyką, głównie w tygodniku "Wprost" pisząc na temat liberalnych koncepcji gospodarczych i bieżącej polityki. W pierwszym półroczu 2005r. przebywał w Woodrow Wilson International Center for Scholars w Waszyngtonie realizując temat badawczy "Miejsce nowej Polski w przestrzeni Europy Wschodniej".
Bon moty
Leszek Miller jest znany ze skłonności do bon motów. Swoją współpracowniczkę Aleksandrę Jakubowską określił zdaniem "mężne serce w kształtnej piersi". Inne powiedzonko: "nie ważne jest jak mężczyzna zaczyna, ważne jest jak kończy..." - wypowiedziane w związku z pytaniem dziennikarza, dlaczego zdecydował się pozostać w rządzie po odejściu premiera Pawlaka i powołaniu na to stanowisko Włodzimierza Cimoszewicza, z którym nie miał w owym czasie najlepszych stosunków - było często przywoływane na początku 2004 w ocenach bilansu rządów premiera Leszka Millera. Zdanie: "Bracia Kaczyńscy są nie tylko z tej samej partii, ale z tego samego jaja" internauci Wirtualnej Polski uznali za wypowiedż roku 2005.
Ciekawostki
Leszek Miller był pierwowzorem postaci Ludwika M. w sztuce Macieja Kowalewskiego pt. "Obywatel M. - Historyja", wystawianej przez Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy w latach 2002-2004. Oprócz nagrody "Człowieka Roku" jest także laureatem nagrody telewizyjnych Wiktorów w 2001 roku i wielu innych nagród. W 1996 r. otrzymał tytuł Kawalera Orderu Uśmiechu.
Bibliografia
- J. Machejek, A. Machejek, Leszek Miller: dogońmy Europę!(wywiad-rzeka z liderem SLD), Hamal Books, 2001.
- L. Stomma, "Leszek Miller" WDK 2001
Linki zewnętrzne
Politycy PZPR | Politycy SdRP i SLD | Premierzy Polski | Posłowie z okręgu Łódź
Leszek Miller Leszek Miller Leszek Miller Leszek Miller Lešekas Mileris | Leszek Miller
"Leszek Miller"