Larsa (Tell Senkereh, Ellasar, Genesis 14:1) położone 32 kilometry od Uruk miasto-państwo w dolnej Mezopotamii, założone około 2025 p.n.e. przez amoryckiego władcę Naplanuma. Między Larsą a sąsiednim królestwem Isin trwały walki o panowanie w Ur i nad całym Sumerem i Akadem. Piąty władca Larsy, Gungunum (1932 p.n.e. - 1906 p.n.e.) zajął Ur oraz inne miasta: Der, Suzę, Lagasz i Uruk. Dzięki tym zdobyczom terytorialnym królestwo zyskało dostęp do Morza Dolnego (Zatoki Perskiej), osłabiając jednocześnie Isin. W 1834 p.n.e. królewska władza wpadła w ręce Kudurmabuga, naczelnika koczowniczego plemienia zamieszkującego ziemie między Tygrysem a górami Zagros. Władzę nad Larsą Kudurmabug przekazał swojemu synowi Warad - Sin, pod którego berłem, i jego następcy Rim-Sina I, królestwo bardzo się rozwinęło min. wzniesiono nowe mury obronne w mieście Ur i Szarrakum, przekopano kanał z Lagasz do morza i pogłębiono inne. W roku 1793 p.n.e. Rim-Sin pokonał króla Damiq-ilishu i tym samym zdobył Isin, jednocząc Dolną Mezopotamię. W 1792 p.n.e. Larsę zdobył król Babilonu, Hammurabi i uzależnił od swego królestwa.
Boskim patronem Larsy był bóg słońca Utu.
W 1933 Andre Parrot, francuski archeolog, w miejscu istnienia starożytnej Larsy rozpoczął wykopaliska archeologiczne, które są nadal prowadzone przez francuską misję archeologiczną. Najpoważniejszymi znaleziskami było odkrycie pałacu króla Nur-Adada i ziggurat boga Szamasza
Dynastia królewska z Larsy
Mezopotamia | Geografia historyczna starożytności
Larsa | Larsa | Larsa | Larsa | Larsa | Larsa | ラルサ | Ларса | Larsa