Gourt Home::Gourt :: Ogoniastek jelitowy
| Ogoniastek jelitowy | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Systematyka | |||||||||||||||
| Domena: | eukarioty |
| Królestwo: | protisty |
| Typ: | Metamonada |
| Klasa: | |
| Rząd: | Diplomonadida |
| Rodzina: | Giardia |
| Gatunek: | Giardia lamblia |
Ogoniastek jelitowy, wielkouściec jelitowy (Lambia intestinalis, Giardia lamblia) to pierwotniak z grupy wiciowców, wywołujący jedną z najczęściej występujących chorób pasożytniczych u dzieci - lambliozę. Może ona również dotykać dorosłych. Przyczepiona specjalną przyssawką pasożytuje w ciele człowieka na komórkach nabłonkowych jelita lub pęcherzyka żółciowego.
Budowa
Cechą charakterystyczną jest obecność podwójnych organelli (dwóch jąder komórkowych, dwóch aparatów parabazalnych, dwóch kompletów wici), które są ułożone symetrycznie względem osi ciała. Każda z wici wychodzi z innego, oddzielnego kinetosomu. Giardia posiada ponadto specjalny dysk czepny, rodzaj przyssawki umożliwiający przyczepienie się do mikrokosmków jelita. Komórka pierwotniaka nie zawiera mitochondirów, ich rolę spełniają prawdopodobnie drobne struktury zwane mitosomami.
Cykl życiowy
Lamblie rozmnażają się poprzez podział. Pasożyt kolonizuje górny odcinek przewodu pokarmowego - dwunastnicę i jelito czcze. Tu przyczepia się do ścianki jelita i intensywnie mnoży. W świetle jelita dochodzi do przeobrażenia w bardzo oporne na warunki środowiskowe cysty, które są wydalane z kałem. Cysty te charakteryzują się dużą odpornością na czynniki środowiska zewnętrznego - w wodzie chlorowanej w temperaturze 18°C przeżywają do 3 miesięcy, w wodzie z rzeki lub jeziora do kilku miesięcy, w wilgotnym kale ok. 3 tygodni. Do zakażenia lambliami dochodzi w wyniku połknięcia cyst.
Etymologia
'Lamblia, giardia' pochodzi od nazwiska lekarza austriackiego: Wilhelm Dusan Lambl, zm. 1895 r. Nazwa łacińska lambliasis lambioza - z lamblia, liczby pojedynczej.
Zobacz także
"Ogoniastek jelitowy"