W językoznawstwie: Zdolność pewnych leksemów do otwierania miejsc dla innych leksemów. np. użycie przymiotnika jest niepełne - trzeba go uzupełnic rzeczownikiem; przysłówek - czasownikiem. Rzeczownik w mianowniku nie ma właściwości konotacyjnych.

W logice: Konotacja jest to (wprowadzone przez J.S.Milla) bardziej techniczne określenie zwrotu "znaczenie nazwy".

Treść charakterystyczna nazwy N (zespół cech charakterystyczny dla zakresu nazwy N, taki, że przysługuje wszystkim desygnatom tej nazwy i tylko im) stanowi konotację nazwy N (treść językową) wtedy i tylko wtedy, gdy, dowolna osoba O, znająca i stosująca konwencje języka J, do którego należy rozpatrywana nazwa N, poinformowana o tym, że jakiś przedmiot p ma wszystkie cechy zawarte w treści nazwy N, może poprawnie rozstrzygnąć, czy dany przedmiot p jest desygnatem nazwy N.

Znaczenie nazwy, najogólniej rzecz biorąc, jest to sposób posługiwania się tą nazwą przez ludzi.

Językoznawstwo | Logika | Filozofia

Zobacz także

Literatura

• Kazimierz Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna;
• Kazimierz Ajdukiewicz, Język i poznanie, T. I;
• Tadeusz Kotarbiński, Elementy teorii poznania, logiki i metodologii nauk;
• Tadeusz Kwiatkowski, Logika ogólna.

Konnotation | Konnotation | Connotation | Connotatie | Konnotaatio | Konnotation | Коннотація