Konferencja teherańska (28 listopada 1943-1 grudnia 1943) - spotkanie przywódców koalicji antyhitlerowskiej (tzw. Wielkiej Trójki) - prezydenta USA Franklina Delano Roosevelta, premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla i ZSRR Józefa Stalina.

Była to pierwsza z trzech konferencji Wielkiej Trójki. Po niej odbyły się jeszcze dwie: konferencja jałtańska (luty 1945) oraz konferencja poczdamska (lipiec-sierpień 1945).

USA i Wielka Brytania podjęły się utworzenia drugiego frontu w Normandii, pomocy Jugosławii i rezygnacji z kampanii na Bałkanach. Ustalono nowe granice Polski na Odrze (propozycja Stalina) i na tak zwanej linii Curzona. Rozmawiano także o utworzeniu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz o Europejskiej Komisji Doradczej, która miała zadecydować o powojennych losach Niemiec, a Stalin zażądał wydzielenia sowieckiej strefy wpływów w Europie wschodniej i krajach nadbałtyckich. Zażądano ponadto bezwarunkowej kapitulacji Niemiec.

Konferencją analogiczną do spotkań Wielkiej Trójki, ale dotyczącą Dalekiego Wschodu była konferencja kairska (22-26 listopada 1943).

Historia Europy | II wojna światowa

Техеранска конференция | Teheránská konference | Teheran-Konferenz | Tehran Conference | Conferencia de Teherán | کنفرانس تهران | Conférence de Téhéran | ועידת טהרן | Conferentie van Teheran | Teheran-konferansen i 1943 | Тегеранская конференция | Teheránska konferencia | Teherankonferensen