Komórki glejowe lub glej (gr. glia = klej; ang. glial cells), stanowią obok komórek nerwowych drugi składnik tkanki nerwowej. Czasami spotkać można niepoprawną formę nazewnictwa: neuroglej.

Komórki glejowe nie przekazują impulsów nerwowych tak, jak to czynią neurony, choć są do tego niezbędne. Biorą udział m.in. we współtworzeniu bariery krew-mózg, w syntezie niektórych neuroprzekaźników, w procesach związanych z wydzielaniem i wychwytywaniem neuroprzekaźników, tworzą osłonki mielinowe aksonów, uczestniczą w odżywianiu neuronów, oraz pełnią funkcje obronne.

Wyróżnia się:

• makroglej
  • astrocyty
  • oligodendrocyty
• mikroglej
  • komórki Schwanna

Astrocyty są największymi komórkami glejowymi, mają liczne wypustki, którymi m.in. otaczają synapsy, zabezpieczając przed wydostawaniem się neuroprzekaźników poza ich obręb. Uczestniczą też w metabolizmie neuroprzekaźników takich jak glutaminian, GABA, czy serotonina. W zniszczonych rejonach mózgu, jeżeli ubytek tkanki nie jest duży, tworzą tzw. blizny glejowe.

Oligodendrocyty tworzą osłonki mielinowe w ośrodkowym układzie nerwowym, zaś komórki Schwanna – w obwodowym.

Mikroglej pełni funkcję makrofagów, posiada zdolność do przemieszczania się. Komórki mikroglejowe aktywują się w stanach zapalnych, a ich silne namnażanie się określane jest terminem "glejoza".

Zobacz też

• neurobiologia
• neuron
• układ nerwowy

Układ nerwowy | Gliazelle | Glial cell | Neuroglía | Glia ĉelo | Cellule gliale | Glia celulo | Cellula della glia | Gliacel | Ependýmová bunka | Gliasolu | Нейроглія