BCD (ang. Binary Coded Decimal czyli liczby dziesiętne zakodowane binarnie) - sposób zapisu liczb w komputerze. Polega na zapisaniu liczb przez kodowanie cyfr dziesiętnych, a jedną cyfrę dziesiętną zakodowaniu przy użyciu czterech bitów, istnieje kilka wersji kodu BCD, które przedstawione są poniżej.
Tabela przedstawia cyfry dziesiętne w róznych wersjach kodu BCD:
NBCD BCD BCD IBM 1401 Wagi: 8421 Excess-3 2421 84-2-1 8421
Najczęściej używanym kodem jest kod NBCD, by zapisać liczbę 127 w tym kodzie kodujemy każdą z cyfr: (0001, 0010, 0111).
Ponieważ większość komputerów zapisuje liczby na ośmiu bitach, powstają dwie możliwości zapisu BCD:
Wiele procesorów w tym wszystkie firmy Intel wywodzące się od 8080 posiadają rozkazy umożliwiające wykonywanie dodawania i odejmowania na liczbach NBCD w wersji spakowanej (w jednym bajcie dwie cyfry).
Do zapisu wszystkich dziesięciu cyfr muszą być wykorzystane cztery bity, które z kolei umożliwiłyby zapis szesnastu różnych znaków, dlatego też kod BCD jest kodem nadmiarowym.
Kod BCD był pierwotnie powszechnie stosowany, obecnie raczej nie używany, poza sterownikami, kalkulatorami i starymi wersjami systemów baz danych.
Zobacz też:
Komputerowe reprezentacje danych
BCD | BCD (tal) | BCD-Code | Binary-coded decimal | Código binario decimal | Binary coded decimal | BCD | עשרוני בקידוד בינארי | BCD-code | 二進化十進表現 | BCD | 二進碼十進數