Klatka Faradaya (puszka Faradaya) - jest to metalowy ekran mający chronić przed polem elektrostatycznym. Wymyślona i skonstruowana w 1836 roku przez fizyka angielskiego Michaela Faradaya w celu demonstracji jednego z podstawowych praw elektrostatyki.
Zasada działania:
Ponieważ na powierzchni przewodnika potencjał musi być w każdym punkcie równy, nie następuje wnikanie pola elektrycznego do wnętrza metalu, a tym samym pole elektryczne nie przenika przez metal. Dzięki temu we wnętrzu klatki, niezależnie od tego jak silnie jest ona naładowana, nie ma pola elektrycznego.
Zasadę działania przedstawia poniższy schemat: Faraday_cage.gif
Dla pola elektrostatycznego oraz o powolnych zmianach klatka może być wykonana z siatki z metalu. Przez oka siatki nie przeniką fale o długości znacznie większej niż rozmiar otworów. Metal nie pochłania fal o długości porównywalnej z odległością między atomami metalu.
Dzięki temu efektowi samoloty są odporne na uderzenia piorunów - korpus samolotu ulega naładowaniu, jednak ludzie i elektronika pokładowa nie odczuwają tego. Zdanie to jest prawdziwe tylko do pewnego stopnia, gdyż podczas uderzenia pioruna bardzo duże prądy o dużej częstotliwości przepływające przez kadłub samolotu indukują pola elektryczne i magnetyczne wewnątrz kadłuba. Podobnie piorun uderzając w drzewo nie płynie całym jego przekrojem jednakowo lecz w kanale o średnicy kilku centymetrów, powodując rozerwanie drzewa w tym pasie.
Przykładem klatki Faradaya jest samochód.
Faradayscher Käfig | Faraday cage | Jaula de Faraday | Cage de Faraday | Gabbia di Faraday | כלוב פאראדיי | Kooi van Faraday | Faradayn häkki | Faradays bur
This article is licensed under the GNU Free Documentation License.
It uses material from the
"Klatka Faradaya".
Home Page • arts • business • computers • games • health • hospitals • home • kids & teens • news • physicians • recreation• reference • regional • science • shopping • society • sports • world