Kawa (z arab. kahwa z tur. kahve = nazwa regionu Kaffa w Etiopii, gdzie występują dziko rosnące krzewy kawowe) - wysuszone i odtłuszczone ziarna (nasiona) kawowca (kawa ziarnista), z których w procesie prażenia otrzymuje się kawę paloną o charakterystycznym aromacie i wyglądzie. Tak przygotowane ziarna po zmieleniu (kawa mielona) lub instantyzacji (kawa rozpuszczalna) służą do przygotowania parzonego napoju - kawy. Napój ten zawiera pobudzający alkaloid kofeinę - obecnie wytwarza się również kawy nie zawierające tego związku - kawy bezkofeinowe. Spożywanie zbyt dużych ilości kawy może być niekorzystne dla zdrowia.
Owoce kawy wykorzystywane były już w I tysiącleciu p.n.e. w Etiopii, gdzie spożywano je gotowane z dodatkiem masła i soli, lecz nie uprawiano, tylko zbierano ze stanowisk naturalnych. Przypuszczalnie w XIII lub XIV w. przywiezione zostały przez kupców arabskich do Jemenu, który do dziś dostarcza najdroższej kawy. Prawdopodobnie tam opracowano metodę preparowania nasion przez prażenie i wytwarzanie z nich napoju, który rozpowszechnili Beduini w całej Arabii. Już w końcu XV wieku położony na południowym krańcu Morza Czerwonego arabski port Al-Mucha (bardziej znany jako Mokka) był dużym ośrodkiem handlu ziarnami rośliny zwanej (z arabskiego) kohwet - co znaczy siła, co zlatynizowano na coffea. Wraz z ekspansją arabską zwyczaj picia kawy rozpowszechnił się na całym Bliskim Wschodzie. O ile w świecie islamu kawa dość szybko zdobyła dużą popularność, o tyle nad Bosforem jej kariera rozwijała się wolniej. Pobudzające właściwości palonych ziaren bywały obiektem krytyki religijnych ortodoksów, a pierwsze kawiarnie stawały się nieraz forami burzliwych dyskusji, co niepokoiło sułtanów. Restrykcje ustały u schyłku XVI wieku i Turcja stała się mocarstwem kawowym, będąc pośrednikiem w handlu.
Europa poznała kawę w 1592 r. dzięki włoskiemu botanikowi i lekarzowi Prosperowi d'Alpino, który towarzysząc weneckiemu poselstwu do Egiptu, po powrocie opisał lecznicze działanie kawy. Po raz pierwszy kawa do Europy została przywieziona z Turcji do Marsylii w roku 1644. W 1669 poznały ją elity paryskie na przyjęciu wydanym przez posła Porty Sulejmana Mustafę Paszę. Pierwsza kawiarnia została założona w Paryżu w 1671 r. Po glorii wiedeńskiej Polak Jerzy Kulczycki założył pierwszą kawiarnię w Wiedniu (Austriacy nazywali go Kolschitzky).
Na początku XVII w. na temat kawy wypowiedział się sam papież Klemens VIII, za którego przyzwoleniem napój ten wkroczył do świata chrześcijańskiego. W XVII i XVIII w. wielkie potęgi kolonialne rozpoczęły uprawę kawowca w swoich koloniach: Holandia w roku 1658 na Cejlonie założyła pierwsze plantacje, następnie w 1690 r. rozszerzyła uprawę na Jawie, z której rozprzestrzeniła się na cały Archipelag Sundajski. Francja pierwsze plantacje założyła na Martynice, a następnie założyła uprawy w Gujanie Francuskiej. W 1719 r. Portugalczycy wykradli z Gujany sadzonki i założyli pierwsze plantacje w Brazylii.
Obecnie kawa jest najpopularniejszym na świecie napojem (oprócz wody) - wypija jej się 400 mld filiżanek rocznie.
Dobroczynny wpływ kawy dostrzeżono jednak szybko. Na początku XVIII wieku znalazła się w podręcznikach medycznych jako specyfik na schorzenia przewodu pokarmowego. W połowie XVIII wieku Józef Epifani Minasowicz przyczynił się do opublikowania pierwszej monografii na temat kawy w języku polskim, którą napisał jezuicki misjonarz i orientalista Tadeusz Krusiński.
Mimo protestów przeciwników, kawa zyskiwała sobie coraz większe grono zwolenników. Uwielbiał ją Ignacy Krasicki, w 1779 Adam Kazimierz Czartoryski napisał nawet komedię "Kawa". W 1795 ukazał się pierwszy w języku polskim podręcznik dla kawiarzy "Krótka wiadomość o kawie i jej właściwościach i skutkach na zdrowie ludzi spływających..." - przekład z jęz. francuskiego.
Najchętniej kupowano sprowadzaną z Turcji de mocca. Gdy jej nie było, sięgano po ziarna z Lewantu, Martyniki, Indii Holenderskich.
Spopularyzowanie się używki pozwoliło rozwinąć wytwórczość porcelany i fajansu w manufakturach w Białej Podlaskiej, Żółkwi czy Ćmielowie.
Pod koniec XVIII wieku mocna kawa "po polsku", pita z wyborową tłustą śmietanką, wśród cudzoziemców dorównywała sławą naszemu chlebowi. Dla odróżnienia kawę słabą zwano "niemiecką" lub "śląską".
W drugiej połowie XVIII wieku z Prus przyszła praktyka mieszania kawy z cykorią. W 1818 Ferdynard Bohm założył we Włocławku pierwszą wytwórnię kawy zbożowej.
Wielką karierę w miastach zrobiły kawy lub kafehauzy, z czasem nazwane kawiarniami. Na początku XVIII wieku Antoni Momber założył sławną później kawiarnię w Gdańsku, a w 1724 Francuz Henri Duval otworzył lokal w Warszawie.
Życie kawiarniane nabierało tempa. W 1822 w Warszawie działały 122, a w 1844 aż 180 kawiarń. W Krakowie w połowie stulecia naliczono 55 lokali, które rywalizowały z zachowującymi odrębność cukierniami.
W XIX wieku kawiarnie przekształciły się na lokale o charakterze klubowym.
Handlem kawą na ziemiach polskich zajmowali się początkowo kupcy obracającymi wszelkimi towarami. Firmy specjalizujące się w obrocie kawą pojawiły się około połowy XIX wieku w Galicji. Aż do końca XIX wieku sprzedawano kawę w postaci surowej. Palić należało ją samemu. Ponieważ efekt nie zawsze był dobry, lepiej było wybrać się do kawiarni. Przełom nastąpił w 1882, gdy Tadeusz Tarasiewicz, właściciel firmy "Pluton" zaoferował kawę paloną we własnej palarni.
W odrodzonej Polsce wśród firm handlujących kawą największe znaczenie miały: Pluton, Spółdzielnia Spożywców "Społem", Wielkopolski Skład Kawy, a także Julius Meinl oraz warszawskie przedsiębiorstwa Józefa Fettera i Alfreda Jurzykowskiego. Z powodu kryzysu gospodarczego firmy powołały Zrzeszenie Importerów Kawy i Herbaty RP, a następnie Kompanię Handlu Zamorskiego.
Kawa nie powoduje nowotworów, ani nie pogłębia osteoporozy.
Badania wskazują natomiast, że działa korzystnie na niektóre dolegliwości: marskość wątroby (wg badań opublikowanych przez "Annals of Epidemiology"), chorobę Parkinsona (wg badań U.S. Department of Veterans Affairs w Honolulu).
Wpływa korzystnie na trawienie i krążenie, dotlenia organizm. Jest moczopędna, dlatego pomaga wypłukiwać z organizmu szkodliwe substancje.
Kawa nie jest natomiast zalecana osobom z zaburzeniami psychicznymi i problemami emocjonalnymi, ponieważ może powodować obniżenie nastroju. Może zwiększać tętno, a przez to prowadzić do chwilowego podniesienia ciśnienia krwi, niemniej badania nie wykazały istotnej zależności pomiędzy ilością spożywanej kawy, a prawdopodobieństwem występowania nadciśnienia tętniczego (patrz "Najczęstsze pytania" na stronie Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego).
Na świecie istnieje wiele gatunków kawy, ale jednym z najbardziej wyjątkowych jest kawa Luwak (Kopi Luwak). Jest to najdroższa kawa świata, której kilogram kosztuje 400 dolarów. Ziarna wydobywa się z odchodów indonezyjskiego łaskuna muzanga (Paradoxurus hermaphroditus) z rodziny łaszowatych, który zjada tylko najlepsze owoce kawy. Po częściowym nadtrawieniu w żołądku zwierzęcia kawa traci gorzki smak i zyskuje lepszy aromat. Po wyprażeniu trafia głównie na stoły Kalifornijczyków.
Кава | Café | Кафе | Kahva | Cafè | Kaffe | Kaffee | Coffee | Café | Kafo | Kohv | Caféier | קפה | Kava | Kopi | Caffè | 커피 | Kopi | Kaffe | Koffie (plant) | Kaffe | Къофи | Café (bebida) | Кофе | Coffee | Káva | Kavovec | Кафа | Kahvi | Kaffebusken | กาแฟ | Kahve | 咖啡 | Ka-pi