Jules Bordet pi.png Jules Jean Baptiste Bordet (ur. 13 czerwca 1870 - zm. 6 kwietnia 1961), mikrobiolog i immunolog belgijski, laureat Nagrody Nobla 1919.

Studiował medycynę w Brukseli. Po uzyskaniu tytułu doktora medycyny (1892) rozpoczął pracę pod kierunkiem Ilji Miecznikowa w paryskim Instytucie Pasteura. Od 1901 kierował brukselską filią Instytutu Pasteura, a w latach 1907-1935 był profesorem uniwersytetu tamże.

Zajmował się odpornością. W 1895 w trakcie obserwacji rozpadu komórek bakteryjnych w surowicy odpornościowej zauważył, że proces ten jest uwarunkowany współdziałaniem dwóch substancji, później określonych mianem dwuchwytnika (amboceptora) i dopełniacza (komplementu). Opracował w 1901 metodę tzw. odchylania dopełniacza, mającą duże znaczenie w rozpoznawaniu niektórych chorób (m.in. kiły). W 1906 odkrył i opisał pałeczki krztuśca (wspólnie z Octave Gengou).

Za odkrycia w dziedzinie odporności został uhonorowany Nagrodą Nobla w 1919.

Autor m.in. Traite de l'immunite dans les maladies infectieuses (1920).

Źródła:

• Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger, Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna, Warszawa 1969

Lekarze | Belgijscy naukowcy | Nobliści - fizjologia i medycyna

Jules Bordet | Jules Bordet | Jules Bordet | Jules Bordet | Jules Jean Baptiste Vincent Bordet | Jules Jean Baptiste Vincent Bordet | Jules Bordet | ジュール・ボルデ | Jules Jean Baptiste Vincent Bordet | 朱勒·博爾德