Język paszto (pasztuński, błędna nazwa: afgański) należy do rodziny języków indoeuropejskich. Językiem tym posługują się Pasztunowie zamieszkujący Pakistan (13 mln) i Afganistan (8 mln). W tym drugim kraju jest to także język urzędowy obok perskiego dari.

Język pasztuński wraz z językami staroperskim, nowoperskim, kurdyjskim, beludżi oraz wymarłymi dialektami średniowiecznymi należy do grupy języków języków indoirańskich, którymi posługuje się około 500 milionów ludzi na terytorium rozciagającym się od wschodniej Turcji po Pakistan i zachodnią część Indii.

Istnieją dwie podstawowe odmiany: paszto w Afganistanie, której wersja standardowa oparta jest na dialekcie miasta Kandahar oraz pachto w Pakistanie, oparta na dialekcie Peszawaru.

Do zapisu tego języka używa się zmodyfikowanego pisma arabskiego. Najstarsze zabytki literackie pochodzą z XIII w.

języki indoirańskie

Pachtoueg | Пущунски език | Pashto | Paschtunische Sprache | Puštu keel | Pashto language | Pashto | Paŝtua lingvo | پشتو | Pachto | 파슈토어 | पश्तो | Bahasa Pashtun | პუშტუ | Pasjtoe | パシュトー語 | Pashto | پښتو | Língua pashtu | Пушту | Paštun kieli | Pashto | ภาษาพาชตู | 普什图语