Język ojczysty (pierwszy język) - język, którego człowiek uczy się najpierw. Jego przyswojenie następuje w dzieciństwie, odbywa się w sposób naturalny, a ma miejsce w środowisku zajmującym się główną opieką nad małym człowiekiem. Najczęściej jest to jego środowisko rodzinne.

Dobra znajomość języka ojczystego jest bardzo ważna w dalszym nauczaniu, jako że jest on uważany za podstawę myślenia (myślimy zawsze w jakimś języku - zob. hipoteza Sapira-Whorfa). Niekompletne poznanie własnego języka sprawia kłopoty podczas nauki języków obcych. Stąd nauka języka ojczystego odgrywa ważną rolę w edukacji. Znane są przypadki dzieci, które żyły w odosobnieniu i nie nauczyły się mówić, np. Kaspar Hauser. Późniejsze próby nauczenia ich jakiegokolwiek języka przyniosły niepowodzenie.

Zobacz też

• dwujęzyczność
• nauka języków obcych
• analfabetyzm
• język migowy
• język potoczny
• język literacki
• język urzędowy

Językoznawstwo

Bó-gí | Mateřský jazyk | Modersmål | Muttersprache | First language | Lengua materna | Gepatra lingvo | Langue maternelle | Memmetaal | Lingua materna | Bahasa ibu | שפת אם | Gimtoji kalba | Anyanyelv | Moedertaal | 母語 | Morsmål | Morsmål | Língua materna | Limba maternă | Родной язык | Mother tongue | Materni jezik | Äidinkieli | Modersmål | ภาษาแม่ | 母語