Język malajski należy do rodziny języków austronezyjskich. W 1986 roku miał około 18 mln użytkowników. Jest językiem rodzimym Malajów zamieszkujących Półwysep Malajski i pewne regiony Sumatry. Jest językiem urzędowym Malezji i Brunei, jednym z czterech języków urzędowych Singapuru oraz językiem roboczym Filipiny i Timoru Wschodniego. Forma malajskiego zaadoptowana przez Malezję nazywa się Bahasa Malaysia. W Singapurze i Brunei znany jest pod nazwą Bahasa Melayu. Język malajski został ponadto zaadoptowany do roli języka urzędowego przez Indonezję w momencie uzyskania niepodległości i otrzymał nazwę Bahasa Indonesia.

Standardowa postać języka malajskiego, uzgodniona przez Indonezję, Malezję, Filipiny i Brunei, nazywa się Bahasa Riau, czyli język Archipelagu Riau, długo uważanego za miejsce narodzin języka malajskiego.

Wszelkie różnice w nazwach odzwierciedlają bardziej różnice polityczne niż lingwistyczne.

Malajski jest językiem aglutynacyjnym.

Różnice między Bahasa Malaysia i Bahasa Indonesia

Bahasa Indonesia różni się od Bahasa Malaysia zapożyczeniami z jawajskiego oraz holenderskiego, np. słowo 'poczta' w Bahasa Malaysia to 'pejabat pos', a w Bahasa Indonesia 'kantor pos' ('kantoor' po holendersku znaczy 'poczta'). Dźwięk 'u' jest reprezentowany w Bahasa Indonesia przez 'oe', tak jak w holenderskim. Dźwięk 'cz' w Bahasa Malaysia - przez 'c', a w Indonesia do niedawna był zapisywany jako 'tj'.

Малайски език | Malai | Malajisk | Malay language | Idioma malayo | Malaja lingvo | زبان مالایی | Malais | 말레이어 | Bahasa Melayu | Bahasa Melayu | Maleisisch | マレー語 | Малайский язык | Malaijin kieli | Malajiska | ภาษามาเลย์ | 马来语