Temperament eyesenck.png Introwersja i ekstrawersja to pojęcia wprowadzone przez Junga, a zmodyfikowane przez Eysencka w teorii temperamentu PEN. Eysenck nie definuje ekstrawersji wprost, uznając ją raczej za korelacje między cechami.

Introwersja

Introwersja - w psychologii oznacza cechę osobowości polegającą na tendencji do kierowania swojej percepcji i działań do wewnątrz - na własne myśli i emocje z jednoczesnym zmniejszonym zainteresowaniem i aktywnością skierowanymi na świat zewnętrzny.

Przeciwnością introwersji jest ekstrawersja.

W swoim wymiarze biologicznym ekstrawersja-introwersja jest opisywana jako procesy pobudzenia i hamowania korowego. Introwertycy lokują się na biegunie hamowania.

Specyficzną formą nerwicy osób odznaczających się wysokim stopniem introwersji jest wg Junga psychastenia.

Ekstrawersja

Ekstrawersja - w psychologii oznacza cechę osobowości polegającą na tendencji do kierowania swojej percepcji i działań ku otoczeniu. Specyficzną formą nerwicy osób odznaczających się wysokim stopniem ekstrawersji jest wg Junga histeria

Ekstrawersja, w przeciwieństwie do introwersji, składa się z następujących cech:

• towarzyskość
• żywość
• aktywność
• asertywność
• poszukiwanie doznań

W swoim wymiarze biologicznym ekstrawersja-introwersja jest opisywana jako procesy pobudzenia i hamowania korowego. Ekstrawertycy lokują się na biegunie pobudzenia.

Zobacz też: NEO-FFI

Psychologia osobowości

Extravert (psykologi) | Introversion und Extraversion | Introversion and extroversion | Introversión y extraversión | Introversion et extraversion | מופנמות - מוחצנות | Introvertti ja ekstrovertti