International Organization for Standardization - ISO (z ang. Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) to sieć krajowych organizacji normalizacyjnych.
ISO oficjalnie rozpoczęła działalność 23 lutego 1947 r. Wśród członków-założycieli jest Polski Komitet Normalizacyjny. Jej poprzedniczką była Międzynarodowa Federacja Narodowych Stowarzyszeń Normalizacyjnych (International Federation of the National Standardizing Associations ISA) działająca w latach 1926-1942 jako porozumienie najważniejszych na świecie organizacji standaryzacyjnych amerykańskiej ANSI, niemieckiej DIN, francuskiej AFNOR i brytyjskiej BSI.
ISO jest organizacją pozarządową, jej członkowie nie są delegowani przez rządy, pomimo że niektóre organizacje członkowskie znajdują się w strukturach rządowych. Stawia to organizację na szczególnej pozycji pomiędzy sektorami państwowym i prywatnym, szczególnie wobec stowarzyszeń przemysłowych. Każdy kraj reprezentuje z zasady tylko jedna organizacja.
Prace organizacji koordynuje Sekretariat Generalny z siedzibą w Genewie (Szwajcaria). Decyzje strategiczne podejmuje Zgromadzenie Ogólne na corocznych spotkaniach. Trzy razy w roku zbiera się Rada ISO.
Struktura ISO jest wzorowana na strukturze ANSI i DIN. Składa się na nią kilkaset komitetów technicznych i grup roboczych zajmujących się dyskusjami technicznymi oraz Komitet Główny, w którym po jednym głosie mają członkowskie kraje.
Projekty zmian lub projekty nowych norm zwane draftami może składać każda organizacja członkowska. Następnie projekty są dyskutowane w grupach roboczych, w których po uzyskaniu ogólnego konsensusu "draft" zamienia się w "project", który może uzyskać status oficjalnej normy po tym jak 3/4 członków komitetu głównego zaopiniuje go pozytywnie.
Działalność ISO finansowana jest ze składek członkowskich ustanawianych proporcjonalnie do produktu krajowego brutto. Dodatkowe dochody przynosi sprzedaż norm. ISO wydaje również podręczniki, poradniki, kompendia, oraz periodyki informujące o bieżących i planowanych pracach organizacji.
Respektowanie norm ISO jest dobrowolne. Jako organizacja pozarządowa ISO nie może narzucać, wymuszać ich stosowania. Autorytet organizacji wynika z międzynarodowej reprezentacji, sposobu ustanawiania norm: na zasadzie konsensusu, oraz ze zrozumienia wpływu normalizacji na ekonomikę gospodarki.
إيزو | ISO | ISO | Международна организация по стандартизация | Mezinárodní organizace pro normalizaci | International Organization for Standardization | International Organization for Standardization | Rahvusvaheline Standardiorganisatsioon | International Organization for Standardization | Organización Internacional para la Estandarización | Internacia Organizo por Normigado | Organisation internationale de normalisation | 국제 표준화 기구 | ISO | Alþjóðlega staðlastofnunin | Organizzazione Internazionale per le Standardizzazioni | ארגון התקינה הבינלאומי | International Organization for Standardization | International Organization for Standardization | 国際標準化機構 | ISO | ISO | International Organization for Standardization | Международная организация по стандартизации | Medzinárodná organizácia pre normalizáciu | Mednarodna organizacija za standardizacijo | ISO | ISO | அனைத்துலக நியமப்படுத்தல் நிறுவனம் | Xalıqara Standartlaw Oyışması | องค์กรนานาชาติสำหรับการกำหนดมาตรฐาน | Tổ chức tiêu chuẩn hoá quốc tế | ISO | 國際標準化組織
This article is licensed under the GNU Free Documentation License.
It uses material from the
"International Organization for Standardization".
Home Page • arts • business • computers • games • health • hospitals • home • kids & teens • news • physicians • recreation• reference • regional • science • shopping • society • sports • world