Inhibitory monoaminooksydazy (MAO-I) - grupa związków stosowanych w leczeniu depresji (działające na MAO-A) i niedociśnienia tętniczego (działające na MAO-B).

Historia

---

Działanie inhibitorów MAO na układ nerwowy zostało przypadkowo odkryte podczas leczenia gruźlicy za pomocą pochodnych hydrazyny (np. izoniazydem). Dość szybko powiązano to działanie z wpływem na metabolizm monoamin biogennych i zaczęto je stosować w leczeniu depresji. Równie szybko ograniczono ich zastosowanie ze względu na liczne działania niepożądane:

• działanie hepatotoksyczne
• działanie hipertensyjne (przełomy nadciśnieniowe wywołane nagromadzeniem tyraminy, szczególnie po spożyciu pokarmów w nią bogatych np. żółtego sera - stąd nazwa cheese effect). Postęp stanowiło odkrycie inhibitorów odwracalnych, a następnie selektywnych (tzw. II i III generacja inhibitorów MAO, SI-MAO)

Generacje:

---

• I generacja - nieselektywne i nieodwracalne inhibitory MAO
  • pochodne hydrazyny:
    • iproniazyd
    • fenelzyna
    • izokarboksazyd
  • inne (niehydrazynowe):
    • tranylcypromina
• II generacja - selektywne i nieodwracalne inhibitory MAO
  • selektywne względem MAO-A:
    • klorgilina
  • selektywne względem MAO-B:
    • selegilina
• III generacja - selektywne i odwracalne inhibitory MAO:
  • selektywne względem MAO-A:
    • toloksaton
    • amiflamina
    • moklobemid
  • selektywne względem MAO-B:
    • lazabemid

Inhibitory MAO występują także w naturze jako alkaloidy jak np. harmalina czy harmina ( w Rucie stepowej - Pergamum Harmala ) oraz terpeny np. bilobalid (w Miłorzębie dwuklapowym Gingko biloba)

biochemia | farmakologia

Monoaminooxidase-Hemmer | Monoamine oxidase inhibitor | IMAO | מונואמין אוקסידאז | Antidepressor inibidor da MAO