In situ (łac. w miejscu) w biologii eksperymentalnej, rodzaj technik badawczych. Termin odnosi się do reakcji chemicznych lub biochemicznych, przeprowadzonych w utrwalonym chemiczne organizmie, bez naruszenia jego struktury. Najczęściej techniki in situ stosowane są w eksperymentalnej embriologii, w postaci hybrydyzacji in situ. Celem takiego doświadczenia jest identyfikacja struktur anatomicznych w których zachodzi ekspresja określonego genu.

Zobacz też: in vitro, in vivo

Biotechnologia | In situ | In situ | In situ | In situ | In situ