Hydrat, wodzian, sól uwodniona – związek chemiczny zawierający w swojej strukturze przyłączoną jedną lub więcej cząsteczek wody. Woda ta może być połączona z resztą związku chemicznego w postaci związania w jego sieci krystalicznej (niektóre sole nieorganiczne) lub poprzez przyłączenie bezpośrednio do cząsteczki związku pierwotnego atomów wodoru i tlenu w proporcjach 2:1 za pomocą wiązań chemicznych dając nowy związek (niektóre związki organiczne) dając najczęściej niezbyt trwałe nowe związki chemiczne. Tak więc pod pojęciem hydratów mieści się szereg związków chemicznych o dość odmiennych cechach ze względu na przyłączoną wodę.
Przykłady:
Są to sole nieorganiczne zawierające w swojej strukturze krystalicznej jedną lub więcej cząsteczek wody zwanej tutaj wodą krystalizacyjną. W skład tych substancji wchodzą zarówno sole rozpuszczalne w wodzie, jak i nierozpuszczalne, przy czym sole rozpuszczalne wiążą z sobą tę wodę także w roztworach (zachowują w nich swoją barwę, która może być odmienna od soli bezwodnej, a w obliczeniach stężeń roztworów zalicza się ją do rozpuszczalnika). Sole uwodnione są nietrwałe w podwyższonej temperaturze przechodząc w sole bezwodne, natomiast po obniżeniu temperatury stają się higroskopijne. Kryształy soli uwodnionych pod odwodnieniu w wyniku podgrzania rozsypują się w proszek.
Niektóre sole uwodnione występują w więcej niż jednej postaci, np. bezwodny węglan sodu przyswajając wodę tworzy kolejno hydraty: jednowodny Na2CO3 x H2O, następnie siedmiowodny Na2CO3 x 7H2O i ostatecznie trwały dziesięciowodny Na2CO3 x 10H2O.
Innym przykładem jest uwodniony niebieski siarczan miedzi CuSO4 x 5H2O przechodzący w wyniku podgrzania najpierw w jasnobłękitną postać jednowodną a następnie w białą bezwodną.
Przykładem nierozpuszczalnego hydratu jest gips czyli uwodniony siarczan wapnia CaSO4 x 2H2O. (Porównaj: anhydryt)
Zobacz też: związki kompleksowe.