Heptarchia anglosaska - nieformalna koalicja siedmiu państw germańskich na podbitych terenach Brytanii w okresie średniowiecza.

Najeżdżające Brytanię pogańskie plemiona germańskie tworzyły na podbitych terenach małe państewka plemienne o charakterze patrymonialnym. Z początku było ich wiele, z czasem ich liczba spadła do siedmiu. Były to: East Anglia, Essex, Kent, Mercia, Nortumbria, Sussex, Wessex. Na przełomie VI i VII wieku hegemonię zyskało królestwo Kentu, potem przyszła pora na Nortumbrię. Od połowy VIII wieku hegemonia przypadła Mercii, a z początkiem IX wieku - Wessexowi. Władca państwa-hegemona nosił tytuł bretwalda. Organizacja heptarchiczna doprowadziła z czasem do zjednoczenia Brytanii i wykształcenia spójnego ustroju politycznego Anglo-Sasów.

Historia Wielkiej Brytanii

Heptarchie | Heptarchy | Heptarquía Anglosajona | Heptarchie | Eptarchia anglosassone | הפטרכיה | Heptarchie | 七王国 | Heptarkiet | Heptarquia | Гептархия | 七国时代