Henryk Lew (niem. Heinrich der Löwe) (ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku), książę Saksonii Henryk III 1142–1180 i Bawarii Henryk XII 1156–1180 z dynastii Welfów.

Henryk Lew był synem księcia bawarskiego Henryka Dumnego i wnukiem cesarza Lotara III.

Potęgą dorównywał niemal cesarzowi niemieckiemu, podbijał i kolonizował ziemie słowiańskie na wschód od Łaby.

• 1147 nieudana wyprawa przeciw państwu plemiennemu Obodrzyców na terenach obecnej Meklemburgii, jednak zmusił książąt Pomorza Zachodniego, określanego również jako Pomorze Przednie, do uznania jego władzy w stosunku lennym
• 1160-1163 ostatecznie podbił ziemie Obodrzyców, następnie wraz z Danią Wieletów, zdobył wpływy na Pomorzu Zachodnim i wyspie przybrzeżnej Rugii. Wprowadzał chrześcijaństwo w nadbałtyckich ziemiach słowiańskich, gdzie lokował osadników niemieckich

Założył miasta:

• 1154 - Ratzeburg
• 1158 - Monachium
• 1159 - Lubeka (Lübeck) na miejscu obodrzyckiej osady handlowej zdobytej w roku 1158
• 1160 – Schwerin

Przebudował Brunszwik na swą rezydencję jako symbol swej potęgi i w roku 1166 zlecił, aby ustawiono tam pomnik lwa.
1173 zlecił rozpoczęcie budowy katedry w Brunszwiku.
1176 zadufany w swej potędze popadł w zatarg ze swym kuzynem cesarzem Fryderykiem I Barbarossą, osądzony i skazany na banicję.
1180-1181 wojna domowa Rzeszy (Reichskrieg) przeciw Saksonii.
Ostatecznie Henryk Lew utracił długo budowane dziedzictwo Welfów, które następnie uległo rozpadowi.

Władcy Saksonii | Władcy Bawarii

Henrik Løve | Heinrich der Löwe | Heinrich Lõvi | Henry the Lion | Enrique el León | هنری شیر | Henri XII de Bavière | Enrico il Leone | ჰაინრიხ ლომი | Hendrik de Leeuw | Henrik Løve | Hinnerk De Leuw | Генрих Лев | Henrik Lejonet | 亨利 (狮子)